De grote leegte
De stad lag nog in puin, er reed geen tram of trein
Mijn vader zei: "Ik stond verbaasd opeens op het Hofplein"
Weer terug in Rotterdam, zes jaar op zee geweest
Zag hij hoe in een zijstraat bij een radio werd gefeest
Van de Coolsingel klonk gejuich, een mooie dag in mei
En iedereen leek vrolijk in een decor dat anders zei
Hoe vreemd dat zo'n kapotte stad nog feesten kon
Op de klanken van Glen Miller in de wolken, daarboven scheen de zon
Van Delftse Poort tot Station Maas was het een woestenij
Maar in de grote leegte
Klonk weldra het gehei
En langzaamaan verrezen op het niemandsland
De eerste huizenblokken, kregen straten weer verband
En met het mooie weer vertrok de laatste Canadees
Het wachten was weer op de eerste slagersjongensrace
De noodwinkel ging open, alles op de bon
't Was puur geluk dat vader nog een woning vinden kon
De eerste wederopbouwflat van Rotterdam
Met op het dak de trotse letters "Wereldhaven", waar ik ter wereld kwam
Van Delftse Poort tot Station Maas was het een woestenij
Maar die grote leegte
Is nu voorgoed voorbij
El gran vacío
La ciudad aún estaba en ruinas, no había tranvías ni trenes
Mi padre dijo: 'De repente me sorprendí en el Hofplein'
De regreso en Rotterdam, después de seis años en el mar
Vio cómo en una calle lateral se celebraba con una radio
Desde la Coolsingel se escuchaban vítores, un hermoso día de mayo
Y todos parecían alegres en un escenario que decía lo contrario
Qué extraño que una ciudad destrozada aún pudiera celebrar
Al ritmo de Glen Miller en las nubes, donde brillaba el sol arriba
Desde la Puerta de Delft hasta la Estación Maas era un páramo
Pero en el gran vacío
Pronto se escucharon los martillos
Y poco a poco surgieron en la tierra de nadie
Los primeros bloques de viviendas, las calles volvieron a unirse
Y con el buen tiempo se fue el último canadiense
La espera era ahora por la primera carrera de los carniceros
La tienda de emergencia abrió, todo con cupones
Fue pura suerte que papá pudiera encontrar una vivienda
El primer edificio de reconstrucción de Rotterdam
Con las orgullosas letras 'Puerto Mundial' en el techo, donde nací
Desde la Puerta de Delft hasta la Estación Maas era un páramo
Pero ese gran vacío
Ahora ha quedado atrás para siempre