Jan Masaryk
De butler en de kok lagen te slapen
De lijfwacht, de chauffeur gingen naar bed
Een oude klok tikte in 't portiershok
De agent krabde vermoeid onder zijn pet
In dit statige paleis, tweede verdieping
Ging hij maar door, er lag nog zoveel werk
Zijn speech voor morgen was net klaargekomen
Twaalf uur sloegen de klokken van de kerk
Er zou wel zeker niemand wakker worden
Van een zwarte wagen zonder nummerplaat
De auto stopte voor de achteringang
Vijf mannen keken spiedend over straat
Hun voetstappen kon hij heel duidelijk horen
En voor zijn kamerdeur hielden ze stil
Ze drongen zich naar binnen en ze zeiden
Of u maar even meewerken wil
Nu is 't raamkozijn besmeurd
Gordijnen hangen scheef
Een kussen in de badkuip
Dat is wat er overbleef
Op de binnenplaats lag hij
Zodat 't zelfmoord scheen
En allen die er meer van wisten
Ze verdwenen een voor een
In dezelfde stad, een paar jaar later
Ontwaakt een kleuter in een grauwe flat
De nachtmerrie is hij allang vergeten
Hij stapt nog suf en slaperig uit bed
Hij gaat naar 't raam en opent de gordijnen
Verstijft van schrik, het kussen in z'n hand
Daar staat de zwarte wagen uit zijn dromen
Die blijft voor altijd rijden in dit land
Die blijft voor altijd rijden in dit land
Jan Masaryk
El mayordomo y el cocinero estaban durmiendo
El guardaespaldas, el chofer se fueron a la cama
Un viejo reloj ticaba en la caseta del portero
El agente se rascaba cansado bajo su gorra
En este majestuoso palacio, en el segundo piso
Él seguía trabajando, aún quedaba mucho por hacer
Su discurso para mañana acababa de terminar
Las campanas de la iglesia dieron las doce
Seguramente nadie se despertaría
Por un auto negro sin placa
El auto se detuvo en la entrada trasera
Cinco hombres miraban furtivamente por la calle
Podía escuchar claramente sus pasos
Y se detuvieron frente a su puerta
Entraron y dijeron
Si podría colaborar un momento
Ahora el marco de la ventana está manchado
Las cortinas cuelgan torcidas
Una almohada en la bañera
Eso es todo lo que quedó
Él yacía en el patio
Para que pareciera un suicidio
Y todos los que sabían más al respecto
Desaparecieron uno por uno
En la misma ciudad, unos años después
Un niño despierta en un sombrío apartamento
Ya ha olvidado la pesadilla
Se levanta adormilado de la cama
Va a la ventana y abre las cortinas
Se queda petrificado, con la almohada en la mano
Ahí está el auto negro de sus sueños
Que seguirá conduciendo por siempre en esta tierra
Que seguirá conduciendo por siempre en esta tierra