395px

Vaarwel aan Nova Scotia

The Real Mckenzies

Farewell To Nova Scotia

the sun was setting in the West
the birds were singing in every tree
all nature seemed inclined for to rest
but still there was no rest for me.

i grieve to leave my native land
and i grieve to leave my comrades all
and my parents whom i hold so dear
and the bonnie, bonnie lass that i do adore.

farewell to Nova Scotia, you sea-bound coast
let your mountains dark and dreary be
for when i am far away on the briny ocean tossed
will you ever heave a sigh and a wish for me?

the drums they do beat and the wars to alarm
the captain cries, and we must obey
so farewell, farewell to Nova Scotia's charms
for it's early in the mornin' and i'm far, far away

farewell to Nova Scotia, you sea-bound coast
let your mountains dark and dreary be
for when i am far away on the briny ocean tossed
will you ever heave a sigh and a wish for me?

i have three brothers and they are at rest
their arms are crossed upon their breast
but a poor simple sailor jest like me
must be tossed and driven in the cold black sea

farewell to Nova Scotia, you sea-bound coast
let your mountains dark and dreary be
for when i am far away on the briny ocean tossed
will you ever heave a sigh and a wish for me?

Vaarwel aan Nova Scotia

de zon ging onder in het westen
de vogels zongen in elke boom
de natuur leek wel klaar om te rusten
maar voor mij was er geen rust te vinden.

ik treur om mijn vaderland te verlaten
en ik treur om mijn kameraden te verlaten
en mijn ouders die ik zo dierbaar hou
en het mooie, mooie meisje dat ik aanbid.

vaarwel aan Nova Scotia, je zeegebonden kust
laten je bergen donker en somber zijn
dat als ik ver weg ben op de zoute oceaan geworpen
zult u ooit een zucht en een wens voor mij uitlaten?

de trommels roffelen en de oorlogen alarmeren
de kapitein roept, en we moeten gehoorzamen
dus vaarwel, vaarwel aan de charmes van Nova Scotia
want het is vroeg in de ochtend en ik ben ver, ver weg

vaarwel aan Nova Scotia, je zeegebonden kust
laten je bergen donker en somber zijn
dat als ik ver weg ben op de zoute oceaan geworpen
zult u ooit een zucht en een wens voor mij uitlaten?

ik heb drie broers en zij rusten nu
hun armen gekruist op hun borst
maar een arme simpele zeeman zoals ik
moet geworpen en gedreven worden in de koude zwarte zee

vaarwel aan Nova Scotia, je zeegebonden kust
laten je bergen donker en somber zijn
dat als ik ver weg ben op de zoute oceaan geworpen
zult u ooit een zucht en een wens voor mij uitlaten?

Escrita por: Jörgen Elofsson