Utyos (The Cliff)
Yestʹ na Volge utyos, dikim mokhom obros
On s vershiny do samogo kraya
I stoit sotni let, tolʹko mokhom odet
Ni nuzhdy, ni zaboty ne znaya
I stoit sotni let, tolʹko mokhom odet
Ni nuzhdy, ni zaboty ne znaya
Na vershine yego ne rastet nichego
Tolʹko veter svobodnyy gulyayet
Tam moguchiy orel svoy priton tam zavel
I na nem svoi zhertvy terzayet
Tam moguchiy orel svoy priton tam zavel
I na nem svoi zhertvy terzayet
Iz lyudey lishʹ odin na utyose tom byl
Lishʹ odin do vershiny dobralsya
I utyos cheloveka togo ne zabyl
I s tekh por yego imenem zvalsya
I ponyne stoit tot utyos i khranit
Vse zavetnyye dumy Stepana
I lishʹ s Volgoy odnoy vspominayet poroy
Udaloye zhitʹyo atamana
I lishʹ s Volgoy odnoy vspominayet poroy
Udaloye zhitʹyo atamana
Utyos (De Klif)
Gisteren aan de Wolga, de klif, bedekt met mos
Staat hij op de top tot aan de rand
En hij staat daar al honderden jaren, alleen bedekt met mos
Geen behoeften, geen zorgen, onbekend met de tijd
En hij staat daar al honderden jaren, alleen bedekt met mos
Geen behoeften, geen zorgen, onbekend met de tijd
Op zijn top groeit er niets
Alleen de vrije wind waait
Daar heeft de machtige adelaar zijn nest gemaakt
En op hem offert hij zijn prooi
Daar heeft de machtige adelaar zijn nest gemaakt
En op hem offert hij zijn prooi
Van de mensen was er slechts één op die klif
Slechts één bereikte de top
En de klif vergat die man niet
En sindsdien wordt hij met zijn naam genoemd
En nog steeds staat die klif daar en bewaart
Alle geheime gedachten van Stepan
En alleen met de Wolga herinnert hij zich soms
Het verre leven van de ataman
En alleen met de Wolga herinnert hij zich soms
Het verre leven van de ataman