L'écureuil Et Le Rouge-gorge
Dans un arbre creux par la foudre noirci
Sur branches mortes et mortes feuilles
Un rouge-gorge chauffe le nid
Qu'il s'est construit, sous poudrerie
Préserve sa vie mort porte-feuilles
Y'é t'assez vieux mais ben que trop gelé
Pour s'envoler
Le froid a tout givré de bleu, de noir, de blanc
Tous les habitants rêvent maintenant emmitouflés
Un écureuil qui a fait le deuil de sa maison
Se cherche un seuil le temps que revienne le vert des champs
Sous le vent d'été
La neige a tout blanchi
L'entrée des terriers
Pis note mangeur de noix perdu dans le bois
Au rouge locataire a demandé
Passes-tu l'hiver ici, t'as pas trop l'air d'une perdrix
Moi si j'étais toé je volerais vers l'île aux Canaries
C'est ta coutume de laisser le froid
Je vas prendre le toit, moé j'ai pas de plumes
Ou ben tasse-toé a moins que tu m'apprennes à voler
Les autre rouges-gorges m'ont laissé au creux de l'île Anticosti
Maintenant y se roulent dans le sable chaud
Et jouent peut-être aux colibris
Je peux pu voler mais y'a de la place dedans note nid
Je peux juste parler de théorie
Le temps que reprenne, mon aile brûlée
De Eekhoorn en de Roodborst
In een holle boom door de bliksem zwartgeblakerd
Op dode takken en dode bladeren
Verwarmt een roodborst zijn nest
Dat hij heeft gebouwd, onder de sneeuwval
Bewaart zijn leven, dood bladeren dragend
Je bent al oud maar veel te bevroren
Om op te stijgen
De kou heeft alles bedekt met blauw, zwart, wit
Alle bewoners dromen nu, lekker ingepakt
Een eekhoorn die rouwt om zijn huis
Zoekt een drempel tot het groen van de velden terugkomt
Onder de zomerwind
Is de sneeuw helemaal wit geworden
De ingang van de holen
En onze noteneter verloren in het bos
Vraagt aan de roodborst huurder
Blijf je hier de winter door, je lijkt niet echt op een patrijs
Als ik jou was, zou ik naar de Canarische Eilanden vliegen
Het is jouw gewoonte om de kou te verlaten
Ik ga het dak op, ik heb geen veren
Of schuif opzij, tenzij je me leert vliegen
De andere roodborsten hebben me achtergelaten op het eiland Anticosti
Nu rollen ze in het warme zand
En spelen misschien met kolibries
Ik kan niet meer vliegen maar er is ruimte in ons nest
Ik kan alleen maar over theorie praten
Tot mijn verbrande vleugel weer herstelt