Violeiro Triste
Trago a meu lado esta viola de pinho
Porque sozinho ela nunca me deixou
Esta viola e suas cordas chorando
Vai recordando do tempo que já passou
Tenho saudade de quem foi meus companheiros
Tantos janeiros que nós fazia festança
Hoje meu peito já cansado pelos anos
Só vou guardando do passado a lembrança
Por quantas noites que eu acordo sonhando
Que estou cantando nas grandes festas caipiras
Neste momento eu abraço a viola
E nesta hora meu peito triste suspira
Só a viola hoje me faz companhia
Nas melodias que eu canto abraçado nela
Mas o desprezo daquela tirana ingrata
Quase me mata saudade que eu sinto dela
Violeiro Triste
Traigo a mi lado esta guitarra de pino
Porque sola nunca me ha dejado
Esta guitarra y sus cuerdas llorando
Van recordando el tiempo que ya pasó
Echo de menos a quienes fueron mis compañeros
Tantos eneros que hacíamos fiestas
Hoy mi pecho ya cansado por los años
Solo voy guardando del pasado el recuerdo
Por cuántas noches que despierto soñando
Que estoy cantando en las grandes fiestas campesinas
En este momento abrazo la guitarra
Y en esta hora mi pecho triste suspira
Solo la guitarra hoy me hace compañía
En las melodías que canto abrazado a ella
Pero el desprecio de aquella tirana ingrata
Casi me mata la añoranza que siento por ella