Beleza Eterna
Eu às vezes me pergunto
Como tudo chegou nesse ponto
É tudo tanto
Eu vou acabar morrendo nas mãos de um celular
Do computador, da máquina
Que tem outra velocidade
Minha cidade
Transa pensando no gozo, paga pra ver o final
Da aflição e da angústia
De ter que viver a vida inteira
Que vida eterna
De cansar da própria cara e não ter como descansar
E ninguém poder sentir
Exatamente como um outro sente
Embora tente
Mas que música existe pra poder imaginar
Ver que o medo da mudança
E do conflito são bem semelhantes
Depois e antes
Quando o choque te confunde e você quer voltar atrás
Quando o escuro é muito grande
E sufocante de desconhecido
E eu não consigo
Não existe um horizonte, eu nem sei como explicar
E querer ficar contente
Mas ficar de fato não existe
Estava, estive
Mas quem sabe andar contente eu possa, pra movimentar
Sentir tudo tão guardado
E controlado pra seguir em frente
É tão doente
A vontade de chorar, de desistir, de desabar
Quanta coisa a gente inventa de fazer
Pra ser bem sucedido
É tão vazio
O sentido nem sempre está escondido no final
Mas que a vida nunca é curta
Perto de tudo que ela é bonita
Vida infinita
A beleza eterna que às vezes pode-se enxergar
Pois se o tempo anda pra frente
E tudo que eu tentei manter comigo
Foi destruído
Mesmo o que ficou igual, ficou igual em outro lugar
Se os problemas vão e vem
Eu quero vê-los com simplicidade
Sinceridade
Se a aparência falar alto que a verdade fale mais
Que o peso da idade e do dinheiro
Não mate a beleza
E a brincadeira
Nem o meu brilho nos olhos de crescer e inventar
Eindeloze Schoonheid
Ik vraag me soms af
Hoe alles zo ver is gekomen
Het is allemaal zoveel
Ik ga uiteindelijk dood in de handen van een smartphone
Van de computer, de machine
Die een andere snelheid heeft
Mijn stad
Heeft seks denkend aan het genot, betaalt om de afloop te zien
Van de spanning en de angst
Om je hele leven te moeten leven
Wat een eeuwig leven
Om moe te zijn van je eigen gezicht en geen rust te hebben
En niemand kan voelen
Precies zoals een ander voelt
Ook al probeer je het
Maar welke muziek is er om je dat voor te stellen
Te zien dat de angst voor verandering
En het conflict heel vergelijkbaar zijn
Voor en na
Wanneer de schok je verwart en je terug wilt
Wanneer het donker te groot is
En verstikkend van het onbekende
En ik kan niet
Er is geen horizon, ik weet niet eens hoe ik het moet uitleggen
En willen blij zijn
Maar echt blij zijn bestaat niet
Ik was, ik ben geweest
Maar wie weet kan ik blij bewegen, om vooruit te gaan
Alles zo goed verborgen
En gecontroleerd om verder te gaan
Het is zo ziekelijk
De drang om te huilen, om op te geven, om in te storten
Hoeveel dingen we uitvinden om te doen
Om succesvol te zijn
Het is zo leeg
De betekenis is niet altijd verborgen aan het einde
Maar dat het leven nooit kort is
In vergelijking met alles wat het mooi maakt
Eeuwig leven
De eindeloze schoonheid die je soms kunt zien
Want als de tijd vooruit gaat
En alles wat ik probeerde bij me te houden
Is vernietigd
Zelfs wat hetzelfde bleef, bleef hetzelfde op een andere plek
Als de problemen komen en gaan
Wil ik ze met eenvoud zien
Eerlijkheid
Als het uiterlijk luid spreekt, laat de waarheid dan nog luider spreken
Dat het gewicht van de leeftijd en het geld
De schoonheid niet doodt
En het spel
Of mijn glans in de ogen om te groeien en te creëren