Talvi-Illan Tarina
Kuivuuttaan sulaa saviset jäät
Huutaen ratkeavat hauraat suonet
Kun talvella jalkojeni alla
Valuu yhä vain lämpimämpää vettä
Tumma taivas keskellä päivää
Sinne nousevat aurinko ja kuu
Sokeitten silmieni alla
Hiljaa nauraa kaljuuntunut karhu
Varma paikka - niinhän ne väittää
Alla syvän siniristisielun
Graniittikalliomme alla
Sykkii aina vain kuumempi sydän
Nauraa viimein viisaatkin miehet
Kun hikeä karvalakeistaan pyyhkii
Ja vedettömien suihkujen alla
Seisovat mustat, hikiset ja pienet
Historia de una noche de invierno
Deshielan los helados glaciares por su sequedad
Gritando se rompen las frágiles venas
Cuando en invierno bajo mis pies
Sigue fluyendo agua cada vez más cálida
Cielo oscuro en medio del día
Donde se alzan el sol y la luna
Bajo los ojos ciegos
Ríe suavemente un oso calvo
Lugar seguro - así lo afirman
Bajo el alma de un profundo azul
Bajo nuestra roca de granito
Late un corazón cada vez más caliente
Finalmente ríen incluso los sabios
Cuando secan el sudor de sus gorros de piel
Y bajo las duchas sin agua
Permanecen negros, sudorosos y pequeños