Pesäpallomaila
Mistä saapuu se tunne,
kun ei hallitse mieltään;
missä hulluus ja raivo
puhuu yhteistä kieltään?
Jokin ulkoinen voima,
joka pimeään töytää
vaiko minuuden palanen,
joka nyt piti löytää?
Käsi puristuu nyrkkiin,
veri aivoihin pakkaa,
vesi kihoaa silmiin,
järjen hallinta lakkaa…
Kyynelkanavat auki!
Veri sekoittuu veteen…
käsi tahtoo lohduttaa,
mutta ei tiedä, miten.
Hiljaa veri värjää kämmenselkää…
Älä pelkää, ollaan
hiljaa… veri värjää kämmenselkää…
älä pelkää, ollaan
hiljaa…
Mikä vihaamaan vihkii,
sekopäiseksi kastaa?
kuka teki ja mitä niin?
Miksi kukaan ei vastaa?
Puhukaa, minä pyydän!
Kuulen ajattelunne…
Tehän tunnette minut!
Ehkä itse en tunne…
Bate de béisbol
¿De dónde viene esa sensación,
cuando no se controla la mente;
donde la locura y la furia
hablan un idioma común?
¿Alguna fuerza externa,
que se precipita en la oscuridad
o una parte de mi ser,
que ahora debía encontrar?
El puño se aprieta,
la sangre se agolpa en el cerebro,
el agua sube a los ojos,
se detiene el control de la razón...
¡Los conductos lagrimales abiertos!
La sangre se mezcla con el agua...
la mano quiere consolar,
pero no sabe cómo.
Silenciosamente la sangre tiñe la palma de la mano...
No tengas miedo, estemos
en silencio... la sangre tiñe la palma de la mano...
no tengas miedo, estemos
en silencio...
¿Qué nos lleva al odio,
nos sumerge en la locura?
¿Quién lo hizo y por qué?
¿Por qué nadie responde?
¡Hablen, se los ruego!
Escucho sus pensamientos...
¡Ustedes me conocen!
Quizás yo mismo no me conozca...