Deze eeuw
Ik leef
Ik leef gehaast, 't gaat in sneltreinvaart
'k Streef naar dat stukje paradijs op aard'
Maar, Adam en Eva zijn al lang vervaagd
Geluk
Met geld en luxe, kennis en bezit
Met zekerheid, 't liefst nog zwart op wit
Maar je raakt 't kwijt, aan 't einde van de rit
refren':
Ik sluit m'n ogen voor de waarheid
Ik sluit m'n ogen, maar ik zie
In 't zwart van mijn gedachten dreigt die grijze industrie
Grauwe zeeen, kale wouden, vaag wat zonlicht door een mist
In een eeuw waarin de mens dacht dat 'ie alles kon en wist
Maar niets voorzag
Misschien
Over zo'n twintig, dertig jaar misschien
Op supersonische tv's, misschien
Dat onze kind'ren nog dat sprookje zien
Van toen
Dolfijnen in een blauwe oceaan
Vogelkolonies onder held're maan
Van wilde dieren, in een vrij bestaan
refren'
Als er energie en macht is
Iets wat ver boven ons staat
Als er die God, die mens, die kracht is
Die ons van ergens gade slaat
Als 'ie neerkijkt op z'n wereld
Mensheid, zonder rust of duur
En hij ziet wat overbleef van heel z'n schepping, z'n natuur
Dan breekt z'n hart
"Dan breekt z'n hart"
Esta era
Vivo
Vivo apurado, todo va a toda velocidad
Busco ese pedacito de paraíso en la tierra
Pero, Adán y Eva hace mucho se desvanecieron
Felicidad
Con dinero y lujo, conocimiento y posesiones
Con certezas, preferiblemente en blanco y negro
Pero lo pierdes, al final del camino
Estribillo:
Cierro mis ojos ante la verdad
Cierro mis ojos, pero veo
En lo oscuro de mis pensamientos acecha esa gris industria
Mares grises, bosques pelados, apenas un poco de luz solar a través de la niebla
En una era en la que el hombre pensaba que podía y sabía todo
Pero no previó nada
Quizás
Dentro de unos veinte, treinta años quizás
En televisores supersonicos, quizás
Nuestros hijos aún vean ese cuento de hadas
De aquel entonces
Delfines en un océano azul
Colonias de aves bajo la clara luna
De animales salvajes, en una existencia libre
Estribillo
Si hay energía y poder
Algo que está por encima de nosotros
Si existe ese Dios, ese ser humano, esa fuerza
Que nos observa desde algún lugar
Si él mira hacia abajo en su mundo
Humanidad, sin descanso ni fin
Y ve lo que quedó de toda su creación, su naturaleza
Entonces su corazón se rompe
"Entonces su corazón se rompe"