L'Ultima Notte Al Mondo
Cade la neve ed io non capisco che sento davvero, mi arrendo, ogni riferimento è andato via...
Spariti i marciapiedi e le case... colline...
Sembrava bello ieri.
Ed io... io sepolto dal suo bianco mi specchio e non so più che cosa sto guardando.
Ho incontrato il tuo sorriso dolce, con questa neve bianca adesso mi sconvolge,
La neve cade e cade pure il mondo anche se non è freddo adesso quello che sento e ricordati,
Ricordami: tutto questo coraggio non è neve.
E non si scioglie mai, neanche se deve.
Cose che spesso si dicono improvvisando:
E se m'innamorassi davvero saresti solo tu,
L'ultima notte al mondo io la passerei con te mentre felice piango e solo io,
Io posso capire al mondo quanto è inutile odiarsi nel profondo!
Ho incontrato il tuo sorriso dolce,
Con questa neve bianca adesso mi sconvolge,
La neve cade e cade pure il mondo anche se non è freddo adesso quello che sento e ricordati,
Ricordami, tutto questo coraggio non è neve.
E non si scioglie mai, neanche se deve.
Non darsi modo di star bene senza eccezioni,
Crollare davanti a tutti e poi sorridere.
Amare non è un privilegio, è solo abilità,
È ridere di ogni problema...
Mentre chi odia trema.
Il tuo sorriso dolce è così trasparente che dopo non c'è niente, è così semplice
e così profondo che azzera tutto il resto e fa finire il mondo.
...e mi ricorda che il coraggio non è come questa neve.
Ho incontrato il tuo sorriso dolce,
Con questa neve bianca adesso mi sconvolge,
La neve cade e cade pure il mondo anche se non è freddo adesso quello che sento e ricordati,
Ricordami: tutto questo coraggio non è neve.
De Laatste Nacht Op Aarde
De sneeuw valt en ik begrijp niet wat ik echt voel, ik geef me over, elke referentie is verdwenen...
De stoepen en huizen zijn weg... heuvels...
Het leek gisteren mooi.
En ik... ik, bedolven onder zijn wit, kijk in de spiegel en weet niet meer wat ik zie.
Ik heb je zoete glimlach ontmoet, met deze witte sneeuw raakt het me nu,
De sneeuw valt en de wereld valt ook, ook al is het nu niet koud wat ik voel en vergeet niet,
Vergeet me niet: al deze moed is geen sneeuw.
En het smelt nooit, zelfs niet als het moet.
Dingen die vaak improviserend worden gezegd:
En als ik echt verliefd zou worden, zou jij het enige zijn,
De laatste nacht op aarde zou ik met jou doorbrengen terwijl ik gelukkig huil en alleen ik,
Ik kan begrijpen hoe nutteloos het is om diep van binnen te haten!
Ik heb je zoete glimlach ontmoet,
Met deze witte sneeuw raakt het me nu,
De sneeuw valt en de wereld valt ook, ook al is het nu niet koud wat ik voel en vergeet niet,
Vergeet me niet, al deze moed is geen sneeuw.
En het smelt nooit, zelfs niet als het moet.
Geen kans geven om je goed te voelen zonder uitzonderingen,
Instorten voor iedereen en dan glimlachen.
Liefde is geen privilege, het is gewoon een vaardigheid,
Het is lachen om elk probleem...
Terwijl de haatters beven.
Je zoete glimlach is zo transparant dat er daarna niets meer is, het is zo simpel
en zo diep dat het alles omver werpt en de wereld laat eindigen.
...en herinnert me eraan dat moed niet zoals deze sneeuw is.
Ik heb je zoete glimlach ontmoet,
Met deze witte sneeuw raakt het me nu,
De sneeuw valt en de wereld valt ook, ook al is het nu niet koud wat ik voel en vergeet niet,
Vergeet me niet: al deze moed is geen sneeuw.