Senza Scappare Mai Più
Luce buona delle stelle dimmi adesso dove andrò
Se non lascio cosa faccio dimmi se rifletterò
E vorrei imparare ad imitarti
A far del male come sai
Ma non posso, non riesco, non ho equilibri miei
Sai sai sai sai che
Penserei ad ognuno
ma nessuno pensa a noi
perderei la mano a farmi male se lo vuoi
Smetterei di piangere
ai tuoi segnali e poi
forse potrei fingere ma non ci crederei, io
Correrei a salvarti, a dirti che così non può durare
Correrei a parlarti, a consolarti niente più dolore
Correrei a fermare il tempo e insieme a lui le sue torture
Correrei da te e ti stringerei senza scappare mai più
senza scappare mai più, senza scappare mai...
Vento buono dell’estate scalda in pace chi già sai
Fai che la mia rabbia invece si raffreddi casomai
sai sai sai sai che
Penserei ad un male che non ci ferisca mai
Penserei a una scusa che non ti deluda ma
preferisco i fatti alle parole anche se poi
preferisco me a chi fa finta come noi, io
Correrei a salvarti, a dirti che così non può durare
Correrei a parlarti, a consolarti niente più dolore
Correrei a fermare il tempo e insieme a lui le sue torture
Correrei da te e ti stringerei senza scappare mai più
senza scappare mai più, senza scappare mai...
Dal punto in cui correvo
E stavi fermo tu
Ti persi ma non scapperò mai più
Io, non scapperò mai...
Correrei a salvarti, a dirti che così non può durare
Correrei a parlarti, a consolarti niente più dolore
Correrei a fermare il tempo e insieme a lui le sue torture
Giuro lo farei se questa rabbia mi lasciasse andare
Correrei a salvarti, a dirti che così non può durare
Correrei a parlarti, a consolarti niente più dolore
Correrei a fermare il tempo e insieme a lui le sue torture
Correrei da te e ti stringerei senza scappare mai più
Nooit Meer Ontsnappen
Goede licht van de sterren, vertel me nu waar ik heen ga
Als ik niets loslaat, wat doe ik dan, vertel me of ik zal reflecteren
En ik zou willen leren je na te doen
Om pijn te doen zoals jij weet
Maar ik kan niet, ik lukt niet, ik heb geen eigen balans
Weet je, weet je, weet je, weet je dat
Ik zou aan iedereen denken
Maar niemand denkt aan ons
Ik zou mijn hand verliezen om mezelf pijn te doen als je dat wilt
Ik zou stoppen met huilen
Bij jouw signalen en dan
Misschien zou ik kunnen doen alsof, maar ik zou het niet geloven, ik
Ik zou rennen om je te redden, om je te zeggen dat dit niet kan duren
Ik zou rennen om met je te praten, om je te troosten, geen pijn meer
Ik zou rennen om de tijd te stoppen en samen met hem zijn martelingen
Ik zou naar je rennen en je omarmen zonder ooit meer te ontsnappen
Zonder ooit meer te ontsnappen, zonder ooit meer...
Goede wind van de zomer verwarmt in vrede wie je al weet
Laat mijn woede in plaats daarvan afkoelen, voor het geval dat
Weet je, weet je, weet je, weet je dat
Ik zou denken aan een kwaad dat ons nooit pijn doet
Ik zou denken aan een excuus dat je niet teleurstelt, maar
Ik geef de feiten de voorkeur boven woorden, ook al
Geef ik de voorkeur aan mezelf boven wie doet alsof zoals wij, ik
Ik zou rennen om je te redden, om je te zeggen dat dit niet kan duren
Ik zou rennen om met je te praten, om je te troosten, geen pijn meer
Ik zou rennen om de tijd te stoppen en samen met hem zijn martelingen
Ik zou naar je rennen en je omarmen zonder ooit meer te ontsnappen
Zonder ooit meer te ontsnappen, zonder ooit meer...
Van het punt waar ik rende
En jij stil stond
Ik verloor je, maar ik zal nooit meer ontsnappen
Ik, ik zal nooit meer ontsnappen...
Ik zou rennen om je te redden, om je te zeggen dat dit niet kan duren
Ik zou rennen om met je te praten, om je te troosten, geen pijn meer
Ik zou rennen om de tijd te stoppen en samen met hem zijn martelingen
Ik zweer dat ik het zou doen als deze woede me zou laten gaan
Ik zou rennen om je te redden, om je te zeggen dat dit niet kan duren
Ik zou rennen om met je te praten, om je te troosten, geen pijn meer
Ik zou rennen om de tijd te stoppen en samen met hem zijn martelingen
Ik zou naar je rennen en je omarmen zonder ooit meer te ontsnappen