Het bleef maar waaien
Er waren drie matrozen, die voeren om de zuid
Op de 'Gedeugde Jaantje', een hele ouwe schuit
De kapitein dronk whiskey, de hele dag maar door
En na z'n tiende oorlam, dan kreeg 'ie een lam oor
refrain:
Dat zijn de jongens van de zee
Die hebben altijd dorst en haren op hun borst
Dat zijn de jongens van de zee
Geen koek met slappe thee
"En 't bleef maar waaien"
Een hagelbui aan bakboord, een regenbui aan 't stuur
Een windhoos in de zeilen en koffie op 't vuur
Er zat al lang geen roer an, dat was niet zo een pech
De stuurman kon niet sturen, maar 't schip wist zelf de weg
refrain
"En 't bleef maar waaien"
Het boegbeeld was een ouwe verkouwe zeemeermin
Die het niet lang zou houwe, er zat de houtworm in
Een haai beet in 't anker, een kanjer what you call
Die hebben ze gemangeld en ze aten verse schol
refrain
"En 't bleef maar waaien"
De ouwe mocht graag trouwen, maar dat liep uit de hand
Zo had 'ie al drie vrouwen, elk in een ander land
De drie matrozen voelden zich wel op hun gemak
Ze dronken ouwe klare en ze kauwden pruimtabak
refrain
"En 't bleef maar waaien"
Neptunus zag hen varen, dicht bij de Evenaar
En schudde, wat verbijsterd, 't zeewier uit z'n haar
Toen sloeg een hoge stortzee het licht uit van de maan
't Schip is toen in 't donker met man en muis vergaan
refrain
"En 't bleef maar waaien"
Een jaartje later spoelde een whiskeyfles aan land
En daarin zat de boodschap, die was wel int'ressant
"Dit was m'n laatste whiskey, o Heer, dat is nou pech
We gaan thans naar de haaien want 't blijft maar waaien, zeg"
refrain
"En 't bleef maar waaien"
Es blieb nur am Wehen
Es waren drei Matrosen, die fuhren nach Süden
Auf der 'Gedeugde Jaantje', einem alten Kahn
Der Kapitän trank Whiskey, den ganzen Tag hindurch
Und nach seinem zehnten Rausch, da bekam er ein taubes Ohr
Refrain:
Das sind die Jungs vom Meer
Die haben immer Durst und Haare auf der Brust
Das sind die Jungs vom Meer
Kein Gebäck mit schalem Tee
"Und es blieb nur am Wehen"
Ein Hagelschauer an Backbord, ein Regenguss am Steuer
Ein Windstoß in den Segeln und Kaffee auf dem Feuer
Es war schon lange kein Ruder dran, das war kein großes Pech
Der Steuermann konnte nicht steuern, doch das Schiff kannte den Weg
Refrain
"Und es blieb nur am Wehen"
Das Bugbild war eine alte erkältete Meerjungfrau
Die es nicht lange aushalten würde, da war der Holzwurm drin
Ein Hai biss ins Anker, ein Brocken, wie man so sagt
Den haben sie zerlegt und sie aßen frischen Scholle
Refrain
"Und es blieb nur am Wehen"
Der Alte wollte gerne heiraten, doch das lief aus dem Ruder
So hatte er schon drei Frauen, jede in einem anderen Land
Die drei Matrosen fühlten sich wohl und entspannt
Sie tranken alten klaren und kauten Pflaumentabak
Refrain
"Und es blieb nur am Wehen"
Neptun sah sie fahren, nah bei der Äquatorlinie
Und schüttelte, etwas verwirrt, das Seegras aus seinem Haar
Dann schlug eine hohe Sturmflut das Licht des Mondes aus
Das Schiff ging dann im Dunkeln mit Mann und Maus unter
Refrain
"Und es blieb nur am Wehen"
Ein Jahr später spülte eine Whiskeyflasche ans Land
Und darin war die Botschaft, die war wirklich interessant
"Das war mein letzter Whiskey, oh Herr, das ist nun Pech
Wir gehen jetzt zu den Haien, denn es bleibt nur am Wehen, sag"
Refrain
"Und es blieb nur am Wehen"