Nergens kan je hier nog wonen
Waar het asfalt rijk gezaaid is en het stoplicht welig bloeit
Waar de brommer en de fietser vrolijk met een auto stoeit
Waar agenten staan te zwaaien als de bus klemt met de tram
Daar wil ik het liefste wonen, daar waar ik ter wereld kwam
refrain:
Wat een meemoed en allende, wat een kommer en een kwel
Nergens kan je hier nog wonen als alleen maar in je vel
En zo ging ik met m'n Mina haastig in den ondertrouw
Want een huis kun je niet krijgen als je aankomt zonder vrouw
En toen naar het C.B.H. toe, ik tesamen met m'n griet
Voor een handje formulieren, want een huis hebben ze niet
refrain
Formulieren is geen woning, en zo trokken wij alras
In de kamer van d'r opa, die zojuist gestorven was
Maar d'r oma kon niet slapen want ons bed piepte verdacht
Als de astmapiep van opa, of die spookte in de nacht
refrain
Spoedig sjokten wij door straten, stiekem loerend door een ruit
Waar een bruidegom heel knussies zat te wonen met z'n bruid
Maar plots vonden wij een huisje, dat stond daar al jaren leeg
En daar glipten wij naar binnen, als twee ratten uit een steeg
refrain
Maar het leed was niet geleden want daar kwam weer iemand aan
Die 'r ons weer uit kwam gooien en het liever leeg liet staan
Toen nog eens een hand brigades en een pantserpeleton
En thans woon ik met m'n gade in een grote regenton
refrain
Ningún lugar aquí para vivir
Donde el asfalto está sembrado de riqueza y el semáforo florece exuberante
Donde la moto y la bicicleta juegan alegremente con un auto
Donde los agentes saludan cuando el bus se atasca con el tranvía
Allí es donde preferiría vivir, donde nací en este mundo
Estribillo:
Qué melancolía y sufrimiento, qué preocupación y tormento
Ningún lugar aquí para vivir excepto en tu propia piel
Así que me apresuré a casarme con mi Mina
Porque no puedes conseguir una casa si llegas sin esposa
Y luego fuimos al C.B.H. juntos, mi chica y yo
Por unos cuantos formularios, porque no tienen casa
Estribillo
Los formularios no son una vivienda, y así nos mudamos rápidamente
A la habitación de su abuelo, que acababa de fallecer
Pero su abuela no podía dormir porque nuestra cama chirriaba sospechosamente
Como el silbido del asma de su abuelo, o como si un fantasma rondara por la noche
Estribillo
Pronto caminamos por las calles, mirando furtivamente por una ventana
Donde un novio muy acogedor vivía con su novia
Pero de repente encontramos una casita que había estado vacía durante años
Y nos deslizamos dentro, como dos ratas de un callejón
Estribillo
Pero el sufrimiento no había terminado porque alguien se acercaba
Para echarnos y preferir dejarla vacía
Luego llegaron más brigadas y un pelotón de tanques
Y ahora vivo con mi esposa en un gran barril de agua
Estribillo