Rappo-steeltje
Mientje die ging elke dag naar school toe, op haar fietsie
Maar ach, ze haalde steeds een nul voor haar rappotitie
Haar rapport was zo slecht
Haar moeder had gezegd
"Als jij geen rijke man trouwt, komt van jou geen barst terecht!"
Dat wou ze wel proberen
Het leek haar wel een goed idee
In elk geval veel funner dan op school te moeten leren
Ze zocht in elke tent
Naar een rijke vent, yo
Toen kwam ze Jopie tegen, met haren op zijn bors
Hij was een mooie jongen met een ijskast in zijn Porsche
Haar moeder die zei: "Mientje, jij boft maar met zo'n vriendje
Hij is zo galant en zo interessant
Toe geef hem toch je hand!"
Maar Jopie dacht: Die meid is groen
Ze wil wel poen maar er niets voor doen
En was hij alleen, zong hij zacht voor zich heen
refrain:
"Niemand weet, niemand weet
Dat ik Rapposteeltje heet
Niemand weet, niemand weet
Dat ik Rapposteeltje heet..."
Ze gingen samenwonen, toen begon al het gezeur
Hij bleek geen rijke jongen maar een fiets-rapporateur
Zijn Porsche zoop benzine
Maar Jopie was een kiene
En Mientje moest de baan op om wat extra's te verdienen
Zijn ware aard kwam boven
En aardig bleek die niet
Ze kon het na haar tiende klant nog steeds maar niet geloven
Hij had haar in zijn macht
En geen geluk gebracht, yo
Zijn slechte inborst had hij link voor haar verborgen
Zijn echte naam die wist zij niet, hij maakte zich geen zorgen
Hij gooide onze Mientje te grabbel voor een tientje
Maar op een nacht, zo heel onverwacht
Hoorde zij hem zingen zacht
Ze sloop uit bed en naar de deur
En kreeg van woede een vuurrode kleur
Hij zat daar alleen en zong voor zich heen
refrain
En sinds die nacht der waarheid gingen Mientjes ogen open
En zij besloot diezelfde nacht nog bij hem weg te lopen
Hij kreeg het in de gaten
En riep: "Dat zal je laten
Zolang jij nog mijn naam niet weet kan jij mij niet verlaten!"
Zij riep:"Ik zal je leren
Want namen raden kan ik goed
Al haalde ik op school een nul, ik kan het toch proberen..."
En hij zei: "Ga je gang
Voor jou ben ik niet bang, yo, yo!"
Ze deed of ze diep nadacht en zei toen: Boudewijn
Dirk, Hendrik, Lodewijk, of kan het Gerrit zijn
Adonius van de Bale of Kareltje de Kale
Hij lachte haar uit, een grijns op zijn snuit
En riep: "Schei maar uit..."
Maar Mientje zei: "Mooie meneer
Ik weet het weer, ik raad nog 1 keer..."
Ze grijnsde gemeen en zong voor zich heen
"Ja ik weet, ja ik weet
Dat jij Rapposteeltje heet
Ja ik weet, ja ik weet
Dat jij Rapposteeltje heet"
Hij gaf een luide gil en spatte uit elkaar
Zo zie je, met een Rapposteeltje ben je nog niet klaar... yo
Rappo-steeltje
Mientje iba a la escuela todos los días en su bicicletita
Pero, oh, siempre sacaba un cero en su informe
Su informe era tan malo
Su madre le había dicho
'¡Si no te casas con un hombre rico, no llegarás a nada!'
Ella quería intentarlo
Le parecía una buena idea
Mucho más divertido que tener que estudiar en la escuela
Buscaba en cada lugar
A un hombre rico, ey
Entonces se encontró con Jopie, con cabello en su pecho
Era un chico guapo con una nevera en su Porsche
Su madre dijo: 'Mientje, tienes suerte con ese novio
Es tan galante e interesante
¡Dale tu mano!'
Pero Jopie pensaba: Esta chica es ingenua
Quiere dinero pero no hacer nada por ello
Y cuando estaba solo, cantaba suavemente para sí mismo
Estribillo:
'Nadie sabe, nadie sabe
Que me llamo Rapposteeltje
Nadie sabe, nadie sabe
Que me llamo Rapposteeltje...'
Se fueron a vivir juntos, entonces comenzaron los problemas
Resultó que no era un chico rico, sino un reparador de bicicletas
Su Porsche consumía gasolina
Pero Jopie era astuto
Y Mientje tuvo que buscar trabajo extra para ganar más dinero
Su verdadera naturaleza salió a la luz
Y no resultó ser agradable
Después de su décimo cliente, aún no podía creerlo
Él la tenía bajo su control
Y no le trajo felicidad, ey
Su mala naturaleza la había ocultado astutamente
Ella no sabía su verdadero nombre, él no se preocupaba
Él vendió a nuestra Mientje por diez monedas
Pero una noche, de manera inesperada
Lo escuchó cantar suavemente
Ella se levantó de la cama y fue hacia la puerta
Y de la rabia se puso roja como un tomate
Él estaba solo allí, cantando para sí mismo
Estribillo
Y desde esa noche de revelación, los ojos de Mientje se abrieron
Y decidió dejarlo esa misma noche
Él se dio cuenta
Y gritó: '¡No te dejaré!
¡Mientras no sepas mi nombre, no puedes dejarme!'
Ella dijo: 'Te enseñaré
Porque adivinar nombres se me da bien
Aunque saqué un cero en la escuela, puedo intentarlo...'
Y él dijo: 'Hazlo
No tengo miedo de ti, ey, ey!'
Hizo como si pensara profundamente y luego dijo: Boudewijn
Dirk, Hendrik, Lodewijk, o ¿podría ser Gerrit?
Adonius de la Bale o Kareltje el Calvo
Él se rió de ella, con una sonrisa en su rostro
Y dijo: 'Déjalo ya...'
Pero Mientje dijo: 'Señor guapo
Recuerdo, adivinaré una vez más...'
Ella sonrió maliciosamente y cantó para sí misma
'Sí, sé, sí, sé
Que te llamas Rapposteeltje
Sí, sé, sí, sé
Que te llamas Rapposteeltje'
Él dio un grito fuerte y se deshizo
Así que ves, con un Rapposteeltje no has terminado aún... ey