Voel wat ik bedoel
De maan schijnt boven Tahiti
In de bar ontmoet ik een lady
De band speelt "Mijn hoela, mijn troela ben jij."
Ik vraag: Drink een whiskey met soda met mij
Ze blijft staan gebaren, daarbij roept ze wat
Mijn Tahitiaans is helaas niet je dat
Ze wil iets vertellen, heeeel interessant
En in haar emotie grijpt zij naar mijn hand
refrain:
Voel
Wat ik bedoel
Want woorden verkrachten
Je ware gedachten
Woorden te heftig of woorden te koel
Voel... wat ik bedoel
Nog steeds schijnt de maan op Tahiti
En glanst in het haar van de lady
De band neemt een break, maar zij babbelt maar door
Ik een en al oog en een halfbakken oor
Ik vind haar zo intelligent en zo echt
Alleen, ik versta niet wat of zij nou zegt
Ze lijkt zo verward en ze lijkt zo verstoord
Haar ware gevoelens krijgt zij niet verwoord
refrain
De maan zakt boven Tahiti
Net als het humeur van de lady
Ze trekt aan mijn jasje en roept zo iets van
"Me hai hila hoela hila hoeli han!"
Ze kijkt of ze denkt: "Wat ben jij voor een vent?"
Ik vraag: "Spreekt u Engels, I don't understand."
En dan spreekt haar mondje, een mondje zo fijn
"A phone-call from Holland, your wife on the line...!"
refrain
Siente lo que quiero decir
La luna brilla sobre Tahití
En el bar me encuentro con una dama
La banda toca 'Mi querida, mi amor, ¿eres tú?'
Pido: Bebe un whisky con soda conmigo
Ella se queda parada haciendo gestos, y dice algo
Mi tahitiano no es gran cosa
Quiere contarme algo, muy interesante
Y en su emoción toma mi mano
Estribillo:
Siente
Lo que quiero decir
Porque las palabras violan
Tus verdaderos pensamientos
Palabras demasiado intensas o palabras demasiado frías
Siente... lo que quiero decir
Todavía brilla la luna en Tahití
Y brilla en el cabello de la dama
La banda toma un descanso, pero ella sigue parloteando
Yo todo oídos y medio sordo
La encuentro tan inteligente y auténtica
Solo que no entiendo qué es lo que dice
Parece tan confundida y tan perturbada
No logra expresar sus verdaderos sentimientos
Estribillo
La luna desciende sobre Tahití
Al igual que el humor de la dama
Tira de mi chaqueta y grita algo así como
'¡Me hai hila hoela hila hoeli han!'
Me mira como pensando: '¿Qué clase de tipo eres?'
Pregunto: '¿Habla inglés? No entiendo.'
Y entonces su boca habla, una boca tan fina
'¡Una llamada de Holanda, tu esposa al teléfono...!'
Estribillo