Apocalipsom A (O Fim no Palco do Começo)
Personae iures alieni
Diabo e Deus numa sala
Firmou-se acordo solene
De unir em casamento
A fé e o conhecimento
Casou-se com muita gala
O saber de Aristóteles
Com a cultura do mouro
Pra ter num só filhote
O duplicado tesouro
E toda casta divina
Estava lá reunida
Apolo e Macunaíma
Diana, Vênus, Urânia
Chiquinha Gonzaga Bethânia
O diabo ali presente
De todo banco, gerente
(Conforme o cabra da peste
Chamado Bertold Brecht)
Tinha comida e regalo
Tinha ladrão de cavalo
pai de santo e afetado
Padre, puta e delegado
E as menina meu rapaz
Cresceu depressa demais (demais, demais)
Anda presa na soltura
Circula na quadratura
E o sossego ela não deixa em paz
Cada dia mais esperta
A moleca desconcerta
Conserta e já desconcerta
No senso que ela retalha
Não há quem bote cangalha (cangalha não, cangalha não)
E se você faz represália
Ela passa a mão na genitália
Esfrega na sua cara
Mas
Onde a cultura vige
E o conhecimento exige
Recita Noblesse Oblige
Com veludo na laringe
Castiça cantarolando
Quod erat demonstrandum
E recebida na sala
Se trata por tropicália
Apocalipsom A (Het Einde op het Podium van het Begin)
Persoonlijke rechten van anderen
Demon en God in een kamer
Er werd een plechtig akkoord gesloten
Om in het huwelijk te treden
Geloof en kennis te verenigen
Met veel pracht en praal getrouwd
De wijsheid van Aristoteles
Met de cultuur van de Moor
Om in één enkel kind
De dubbele schat te hebben
En alle goddelijke soorten
Zaten daar bijeen
Apollo en Macunaíma
Diana, Venus, Urania
Chiquinha Gonzaga Bethânia
De duivel was daar aanwezig
Van elke bank, de manager
(Volgens de pestkop
Die Bertold Brecht heet)
Er was eten en vermaak
Er was een paardendief
Een voodoo-priesters en een aansteller
Een priester, hoer en agent
En de meisjes, mijn jongen
Groeide te snel (te snel, te snel)
Ze is gevangen in vrijheid
Beweegt zich in de vierkant
En de rust laat ze niet met rust
Elke dag slimmer
De meid verwart
Repareert en verstoort al
In de logica die ze snijdt
Er is niemand die haar kan temmen (temmen niet, temmen niet)
En als je wraak neemt
Strijkt ze over haar geslachtsdeel
Wrijft het in je gezicht
Maar
Waar de cultuur heerst
En kennis vereist is
Reciteert ze Noblesse Oblige
Met fluweel in de keel
De aristocrate zingt
Quod erat demonstrandum
En ontvangen in de zaal
Wordt ze tropicália genoemd