395px

Es regnet

Toon Hermans

't Regent

't Regent, 't regent, 't spettert en spat
't Klettert en klatert, de wereld wordt nat
't Giet op de daken, 't plenst op 't plein
En valt op de Maas en de Roer en de Rijn

't Valt op 't water, 't klatert op 't land
Op de beken en de sloten en de boten op 't strand
Op straten en bruggen, 't giet op de kerk
Op de tuinen en de graven en 't giet op 'n zerk

't Giet op de rotonde, 't giet op de brug
Op de katten en de honden en op heen en terug
't Giet op de kermis, 't giet als de hel
't Giet op de frieten en de stoomcarrousel

refren':
Maar twee verliefden staan te vrijen
Op 'n klein station
En ze laten de hemel schreien
Maar die twee, die staan in de zon
In de zon, in de zon
Oh, wat 'n betoverend plaatje
In de zon, in de zon
In de zinderende zon

't Giet op 't station en 't giet op de trein
Op stille verlangens, op pret en op pijn
Op trams en op taxi's en op 'n brancard
't Giet op je harses en 't giet op je haar

Op machtig en prachtig
Op droevig en blij
Op klein en reusachtig
En op viespeukerij
Op Karin en Jopie, Christoffel en Sjuul
't Giet op de notabelen en op 't krepuul

refren'

En 't plast op de ruiten, en 't gutst in de goot
Op wielen en bumpers, op jumpers of bloot
Op toeters en bellen van het rose cafe
En op de mooie mademoisellen van hollikidee
En 't giet in de perken, in 't park, op 'n bank
Het valt op 't geschreeuw, 't geroep en het gejank
Het giet op 'Val dood!', op 'Hoera!' en 'Bravo!'
En op de hondepoep voor 't politiebureau

refren'

En ze hebben, totaal in extase geraakt
In de stromende regen 'n dansje gemaakt
'n Machtig ballet, zo waarachtig en puur
'n Prachtig theater van water en vuur
En de regen, die stortte met bakken d'r uit
En de trein, die vertrok maar dat zei ze geen fluit
Het is allemaal zo echt en zo jong bovendien
Zo heb ik de liefde nooit eerder gezien

Die twee verliefden staan te vrijen
Op 'n klein station
En ze laten de hemel maar schreien
Want die twee, die staan in de zon
In de zon, in de zon
Oh, wat 'n betoverend plaatje
In de zon, in de zon
In de zinderende zon

In de zinderende zon
In de zinderende zon

Es regnet

'Es regnet, es regnet, es spritzt und platscht
Es spritzt und klatscht, die Welt wird nass
Es gießt auf die Dächer, es prasselt auf den Platz
Und fällt auf die Maas und die Roer und den Rhein

Es fällt aufs Wasser, es klatscht auf das Land
Auf die Bäche und die Gräben und die Boote am Strand
Auf Straßen und Brücken, es gießt auf die Kirche
Auf die Gärten und die Gräber und es gießt auf einen Stein

Es gießt auf den Kreisel, es gießt auf die Brücke
Auf die Katzen und Hunde und hin und zurück
Es gießt auf die Kirmes, es gießt wie die Hölle
Es gießt auf die Pommes und das Riesenrad

Refrain:
Doch zwei Verliebte stehen zu Zweit
An einem kleinen Bahnhof
Und sie lassen den Himmel weinen
Doch die beiden, die stehen in der Sonne
In der Sonne, in der Sonne
Oh, was ein zauberhaftes Bild
In der Sonne, in der Sonne
In der brennenden Sonne

Es gießt auf den Bahnhof und es gießt auf den Zug
Auf stille Sehnsüchte, auf Freude und Schmerz
Auf Bahnen und Taxis und auf eine Trage
Es gießt auf deine Füsse und es gießt auf dein Haar

Auf mächtig und prächtig
Auf traurig und froh
Auf klein und riesig
Und auf Dreck und Schmutz
Auf Karin und Jopie, Christoffel und Sjuul
Es gießt auf die Wohlhabenden und auf den Abschaum

Refrain

Und es platscht auf die Fenster, und es fließt in den Graben
Auf Räder und Stoßstangen, auf Jumper oder nackt
Auf Tröten und Glöckchen vom rosa Café
Und auf die schönen Mädels von Hollikidee
Und es gießt in die Beete, in den Park, auf eine Bank
Es fällt auf das Geschrei, das Rufen und das Weinen
Es gießt auf 'Stirb!', auf 'Hurra!' und 'Bravo!'
Und auf den Hundekot vor dem Polizeirevier

Refrain

Und sie haben, total in Ekstase geraten
Im strömenden Regen einen Tanz gemacht
Ein mächtiges Ballett, so wahrhaftig und rein
Ein prachtvolles Theater von Wasser und Feuer
Und der Regen, der schüttete in Strömen herunter
Und der Zug, der fuhr ab, aber das hat sie nicht gekümmert
Es ist alles so echt und so jung zudem
So habe ich die Liebe noch nie gesehen

Die beiden Verliebten stehen zu Zweit
An einem kleinen Bahnhof
Und sie lassen den Himmel einfach weinen
Denn die beiden, die stehen in der Sonne
In der Sonne, in der Sonne
Oh, was ein zauberhaftes Bild
In der Sonne, in der Sonne
In der brennenden Sonne

In der brennenden Sonne
In der brennenden Sonne