Door de Baandert
Ich höb ein sjoon herinnering,
al is ze lang gelee.
Ei maedje, eine leiveling,
noe höb ich 'm neit mee.
Zien ouge waare heemelsblauw,
wie dèks ich aan 'm dach.
En of ich 'm nog zo gaere hauw,
't gong oet - noe zèng ich zach.
refren':
Door de Baandert löp ei zònnig paedje,
nao de Zjwienswei langs de Meulebaek,
en dao wanjelde ich mit mie maedje,
soms waal twee of drie keer in de waek.
Mer noe is al dat sjoons vergange,
doe lentetied vol vreugde en gelök.
Mer toch dènk ich dèks mit groot verlange,
aan dat paedje door dae Baandert trök.
Aan dat paedje, aan dat maedje,
aan dae sjoone auwe Baandert trök.
Lèts zoug ich hööm èns in de sjtraot en 't keek toch aeve op.
't Waar, zo mein ich, gaar neit kaod, en 't knikde mit de kop.
En of 't 't noe oet leifde doug, ich zoug 'ne kleine lach.
Toen höb' veer zeker allebei heel aevekes gedach.....
Por el camino de Baandert
Tengo un hermoso recuerdo,
aunque ha pasado mucho tiempo.
Una chica, mi favorita,
ahora ya no la tengo.
Sus ojos eran azul cielo,
cómo pienso en aquel día.
Y aunque la amaba tanto,
se fue - ahora canto suavemente.
Coro:
Por el camino de Baandert hay un sendero soleado,
hacia Zjwienswei a lo largo del Meulebaek,
y allí paseaba con mi chica,
a veces dos o tres veces por semana.
Pero ahora todo eso ha pasado,
la primavera llena de alegría y felicidad.
Aun así pienso a menudo con gran anhelo,
en aquel sendero por aquel Baandert de vuelta.
En aquel sendero, en aquella chica,
en aquel hermoso viejo Baandert de vuelta.
La última vez lo vi en la calle y me miró de igual manera.
Fue, creo yo, bastante cálido, y asintió con la cabeza.
Y si lo hizo por amor, vi una pequeña sonrisa.
Entonces ambos seguramente pensamos lo mismo por un momento.....