395px

Die Sommer bleiben nicht

Toon Hermans

Zomers blijven niet

De boom is uitgebloeid, 't koren is gemaaid
De liedjes van de vogels zijn met de bladeren weggewaaid
Ik heb op 't strand, in 't zand, haar naam geschreven
Toen kwam de zee en 'r is geen letter van gebleven

Maar de bloei komt 'r weer aan
En vogels zingen in de lucht
En ik schrijf opnieuw haar naam
En de zee trekt zich terug

Zomers blijven niet, maar ook de winters gaan
Een lieve hand steekt in 't donker altijd die sterren aan
En of de grijze najaarshemel grote tranen giet
Niet een verdriet is maar alleen verdriet

Blauwe zomerdagen, gouwe zomernachten
Zoete geur van bloemen in 't groen
Muziekjes langs de grachten, we dansten en we lachten
Nu sneeuwt 't om de dansvloer in 't plantsoen

En dan zeggen we steeds diezelfde woorden
"We hebben 't weer gehad"
En toch begint de lente bij 't vallen van 't eerste blad

En de bloei komt 'r weer aan
En vogels zingen in de lucht
En ik schrijf opnieuw haar naam
En de zee trekt zich terug

Zomers blijven niet, maar ook de winters gaan
Een lieve hand steekt in 't donker altijd weer die sterren aan
En of de grijze najaarshemel grote tranen giet
Niet een verdriet is maar alleen verdriet

Niet een verdriet, niet een verdriet
Niet een verdriet, niet een verdriet
Niet een verdriet, niet een verdriet
Is maar alleen verdriet

Die Sommer bleiben nicht

Der Baum ist verblüht, das Korn ist gemäht
Die Lieder der Vögel sind mit den Blättern verweht
Ich habe am Strand, im Sand, ihren Namen geschrieben
Dann kam das Meer und kein Buchstabe blieb geblieben

Doch die Blüte kommt wieder
Und Vögel singen in der Luft
Und ich schreibe ihren Namen erneut
Und das Meer zieht sich zurück

Die Sommer bleiben nicht, doch auch die Winter gehen
Eine liebe Hand zündet im Dunkeln immer wieder die Sterne an
Und ob der graue Herbsthimmel große Tränen gießt
Ist kein Kummer, sondern nur Kummer

Blaue Sommertage, goldene Sommernächte
Süßer Duft von Blumen im Grün
Musik an den Grachten, wir tanzten und lachten
Jetzt schneit es auf die Tanzfläche im Park

Und dann sagen wir immer dieselben Worte
"Wir hatten es wieder"
Und doch beginnt der Frühling mit dem Fallen des ersten Blattes

Und die Blüte kommt wieder
Und Vögel singen in der Luft
Und ich schreibe ihren Namen erneut
Und das Meer zieht sich zurück

Die Sommer bleiben nicht, doch auch die Winter gehen
Eine liebe Hand zündet im Dunkeln immer wieder die Sterne an
Und ob der graue Herbsthimmel große Tränen gießt
Ist kein Kummer, sondern nur Kummer

Kein Kummer, kein Kummer
Kein Kummer, kein Kummer
Kein Kummer, kein Kummer
Ist nur Kummer.

Escrita por: