Turið Torkilsdóttir
Vatnið rennur av høgum fjøllum
Og eftir hvøssum gróti
So ilt er at leggja ást við hann
Ið onga leggur ímóti
Dagurin líður, náttin kemur
Dimmir á jørð so fríða
Í morgin saðlum hestar dyst at ríða.
Tað er so vánt í tínum landi
Tí har er veður og vindur
Nògv betri er í noregs fjøllum
Tú ástir við meg bindur
Dagurin líður, náttin kemur
Dimmir á jørð so fríða
Í morgin saðlum hestar dyst at ríða
Fylgdi hon honum so langt á leið
Til gøtur tóku at skilja
Tað, Ið eg vendi aftur frá tar
Tað er ei við mín vilja
Dagurin líður, náttin kemur
Dimmir á jørð so fríða
Í morgin saðlum hestar dyst at ríða.
Turið situr í noregs fjøllum
Hon vekir harm og pínu
So møðig fellur hon blóðig tár
Á báðar armar sínar
Dagurin líður, náttin kemur
Dimmir á jørð so fríða
Í morgin saðlum hestar dyst at ríða
Turið Torkilsdóttir
El agua corre desde las altas montañas
Y sobre afiladas rocas
Tan difícil es enamorarse de él
Que nadie se opone
El día pasa, la noche llega
La tierra se oscurece tan hermosa
Mañana ensillaremos caballos para cabalgar
Es tan malo en tu tierra
Porque hay clima y viento
Mucho mejor está en las montañas de Noruega
Donde tu amor me ata
El día pasa, la noche llega
La tierra se oscurece tan hermosa
Mañana ensillaremos caballos para cabalgar
Ella lo siguió tan lejos en el camino
Hasta que los caminos se separaron
Lo que vuelvo de ti
No es por mi voluntad
El día pasa, la noche llega
La tierra se oscurece tan hermosa
Mañana ensillaremos caballos para cabalgar
Turið está en las montañas de Noruega
Ella despierta dolor y sufrimiento
Tan cansada, ella derrama lágrimas sangrientas
En ambos brazos
El día pasa, la noche llega
La tierra se oscurece tan hermosa
Mañana ensillaremos caballos para cabalgar