Zeg nooit nooit
Hij zat op een terras
Gelegen aan het water
Te staren naar zijn glas
En het werd maar later
Maar over ging het niet
De dorst niet en de kater
Daar binnen klonk een lied
Van heimwee en verlangen
Gezongen door een vrouw
Maar hij liet zich niet vangen
Door een lach en mooie ogen
Hij bleef zoals hij was
Zeg nooit nooit
Het was mooi
Al was het maar voor even
Zeg nooit nooit
Hij was dichtbij geweest
Dichterbij dan ooit
Bij haar vergat hij haast dit leven
Van veel drank en weinig bed
Hij had wat hij had gegeven
Maar had het niet gered
Nu is hij terug bij af
In de schoot van deze stad
Is dit vrijheid of een straf
Geketend zonder boeien
In de ondergaande zon
Voelde hij zijn huid weer gloeien
En hij dacht aan wat te doen stond
En wist dat hij het kon
Nunca digas nunca
Él estaba en una terraza
Junto al agua
Mirando fijamente su vaso
Y se hacía cada vez más tarde
Pero no se iba
La sed ni la resaca
Dentro se escuchaba una canción
De nostalgia y anhelo
Cantada por una mujer
Pero él no se dejó atrapar
Por una sonrisa y unos ojos bonitos
Permaneció como era
Nunca digas nunca
Fue hermoso
Aunque solo fuera por un momento
Nunca digas nunca
Estuvo cerca
Más cerca que nunca
Con ella olvidó casi esta vida
De mucho alcohol y poco descanso
Había dado lo que tenía
Pero no lo logró
Ahora está de vuelta al principio
En el regazo de esta ciudad
¿Es esto libertad o castigo?
Encadenado sin grilletes
En el sol que se oculta
Sintió su piel arder de nuevo
Y pensó en lo que debía hacer
Y supo que podía hacerlo