De ogen van je vader
Was hij je vader in een film
Nooit voldaan altijd zat
En had hij zo zijn tekst gesproken
Dan dacht je nu wat speelt hij slecht
Maar zijn afgezaagde woorden
En zijn overslaande stem
En zijn blik vol drank en woede
En de klap die volgt zijn echt
Zachtjes loop je naar beneden
Vermijdt de laatste tree die kraakt
De maan verschijnt en zet de kamer
In een nieuw en helder licht
Je zet je zwaarbeladen tas neer
En je kijkt nog een keer om rond
Voelt de ogen van je vader
Vanuit zijn stoel op je gericht
Was hij je vader in een film
Die daar zat ten einde raad
Niet in staat om iets te zeggen
Dan dacht je nu dit script is slecht
Maar zijn machteloos gebaar
Nu zijn rol is uitgespeeld
En de niet doorbroken stilte
En de deur die sluit zijn echt
Los ojos de tu padre
¿Era él tu padre en una película
Nunca satisfecho, siempre ebrio
Y si hubiera dicho sus líneas
Pensarías ahora qué mal actor es
Pero sus palabras trilladas
Y su voz entrecortada
Y su mirada llena de alcohol y rabia
Y el golpe que sigue son reales
Silenciosamente bajas las escaleras
Evitando el último escalón que cruje
La luna aparece y ilumina la habitación
Con una luz nueva y brillante
Dejas tu pesada mochila
Y miras una vez más a tu alrededor
Sientes los ojos de tu padre
Desde su silla fijos en ti
¿Era él tu padre en una película
Sentado allí desesperado
Incapaz de decir algo
Pensarías ahora este guion es malo
Pero su gesto impotente
Ahora que su papel ha terminado
Y el silencio no roto
Y la puerta que se cierra son reales