Feest van de gemiste kansen
Ooit was ik een vreemdeling
Die de taal niet sprak
Zag lachende gezichten rond mijn bed
Iedereen was zeer verheugd
Er was koffie met gebak
Al hadden ze het zonder mij
Al eeuwenlang gered
Ze zeiden
Welkom op het feest van de gemiste kansen
Jongen waar was je al die tijd
Ooit was ik een zeeman
Die huis en haard verliet
Ik nam geen afscheid en ik nam niets mee
Voor mij geen tranen op de kade
Geen afscheid geen verdriet
De smaak van het zilte water
's Nachts op volle zee
De zee zei
Welkom op het feest van de gemiste kansen
Jongen waar was je al die tijd
Ooit was ik als verloren zoon
Die door niemand werd gemist
In een diepe slaap gevallen in de trein
De dame die me wekte
Zei dat ze de weg wel wist
Ze nam me bij de hand
En bracht ons waar we moesten zijn
Ze zei
Welkom op het feest van de gemiste kansen
Jongen waar was je al die tijd
Fiesta de oportunidades perdidas
Una vez fui un extraño
Que no hablaba el idioma
Vi rostros sonrientes alrededor de mi cama
Todos estaban muy contentos
Había café con pastel
Aunque hubieran seguido sin mí
Durante siglos
Decían
Bienvenido a la fiesta de oportunidades perdidas
Chico, ¿dónde has estado todo este tiempo?
Una vez fui marinero
Que dejó su hogar y familia
No me despedí y no me llevé nada
Para mí no hubo lágrimas en el muelle
Ni despedidas ni tristeza
El sabor del agua salada
Por la noche en alta mar
El mar decía
Bienvenido a la fiesta de oportunidades perdidas
Chico, ¿dónde has estado todo este tiempo?
Una vez fui como el hijo pródigo
Que nadie extrañaba
Cayendo en un profundo sueño en el tren
La dama que me despertó
Dijo que conocía el camino
Me tomó de la mano
Y nos llevó donde debíamos estar
Ella dijo
Bienvenido a la fiesta de oportunidades perdidas
Chico, ¿dónde has estado todo este tiempo