Los zand
Stel je voor een monument
Een mens gehakt uit steen
Tegen weer en wind bestend
Op een plein eenzaam en alleen
En stel je voor een blok beton
Niets dat er aan scheelt
Geen hart, geen ziel en geen pardon
Ach, was ik maar zo'n beeld
Ik hang als los zand aan elkaar
Als ze naar me kijkt
Ik hang als los zand aan elkaar
Als ze naast me staat
Ik hang als los zand aan elkaar
Als ze naar me lacht
Ik hang als los zand aan elkaar
Als ze met me praat
Ik hang als los zand aan elkaar
Als zij alleen al naar me kijkt
Verlies ik mijn verstand
Al mijn zinnen al mijn kracht
En ik word als brandend zand
Ik hang als los zand aan elkaar
Als ze naar me kijkt
Ik hang als los zand aan elkaar
Als ze naast me staat
Ik hang als los zand aan elkaar
Als ze naar me lacht
Ik hang als los zand aan elkaar
Als ze met me praat
Ik hang als los zand aan elkaar
Los zand
Imagina un monumento
Un humano tallado en piedra
Resistente al viento y al clima
En una plaza solitaria y sola
Y piensa en un bloque de concreto
Nada le falta
Sin corazón, sin alma y sin perdón
Ay, si tan solo fuera una estatua
Me desmorono como si fuera arena
Cuando me mira
Me desmorono como si fuera arena
Cuando está a mi lado
Me desmorono como si fuera arena
Cuando me sonríe
Me desmorono como si fuera arena
Cuando habla conmigo
Me desmorono como si fuera arena
Tan solo con que me mire
Pierdo la razón
Todos mis sentidos, toda mi fuerza
Y me convierto en arena ardiente
Me desmorono como si fuera arena
Cuando me mira
Me desmorono como si fuera arena
Cuando está a mi lado
Me desmorono como si fuera arena
Cuando me sonríe
Me desmorono como si fuera arena
Cuando habla conmigo
Me desmorono como si fuera arena