Sinds jij er niet meer bent
Er gebeurt hier niet veel
Sinds jij er niet meer bent
De tijd loopt langzaam vol
Onbetekenende zaken
Ze stelen
Ongemerkt de dagen leeg
Roven dag na maand na jaar
's nachts als ik alleen ben
Alleen met de gedachten
Die sinds jij er niet meer bent
Ik voor mezelf hou
Hoor ik vaak een stem
Een schreeuw in het duister
Is het de stem van jou
Sinds jij er niet meer bent
Achtervolgen mij de beelden
Altijd opnieuw
Toch altijd onverwacht
Hoor ik jouw stem
Maar wat ik ook probeer
Het eindigt elke keer hetzelfde
Ze zitten aan het eind van deze gang
In hun benauwde, tl verlichte kamer
Voor die mannen duurt het nu al veel te lang
Ik kan niet horen wat ze zeggen
Maar ze praten over ons
Hun koffie precies zoals het hoort
Heet, veel te sterk, uit bekers van karton
De asbak overvol, de sigaretten weer eens op
De spanning te snijden en het richt zich tegen mij
Maar ik zeg niets
En zolang jij niets zegt
Blijft het altijd ons geheim
Tot het eind
Tot het bittere eind
Desde que ya no estás
Aquí no pasa mucho
Desde que ya no estás
El tiempo avanza lentamente
Asuntos insignificantes
Roban
Imperceptiblemente los días vacíos
Roban día tras mes tras año
Por las noches cuando estoy solo
Solo con los pensamientos
Que desde que ya no estás
Guardo para mí
A menudo escucho una voz
Un grito en la oscuridad
¿Es tu voz?
Desde que ya no estás
Las imágenes me persiguen
Una y otra vez
Siempre inesperadamente
Escucho tu voz
Pero no importa lo que intente
Siempre termina igual
Ellos están al final de este pasillo
En su angustiosa habitación iluminada con luces fluorescentes
Para esos hombres ya es demasiado tiempo
No puedo escuchar lo que dicen
Pero hablan de nosotros
Su café exactamente como debe ser
Caliente, demasiado fuerte, en vasos de cartón
El cenicero rebosante, los cigarrillos una vez más agotados
La tensión es palpable y se dirige hacia mí
Pero no digo nada
Y mientras tú no digas nada
Siempre será nuestro secreto
Hasta el final
Hasta el amargo final