395px

El jinete real

Trollech

Královský jezdec

Sekery, nože, zbraně
Takové ve výhni nástroje svítí
Žhavé se železo utne
Až tvary dozrají v cennosti brilantní
Koně běží s lidmi pro dary
Duní podkovy
Po celém kraji pochválené
Kování toho starce
Co tolik srostlý s lesním světem
Přikoval své srdce ke všem kovadlinám ticha
Koně běží s lidmi pro dary
Šumí koruny
Jednoho dne, proč ticho se zmařilo
To přijel někdo, hrdě se nesl vysoko
Tam odtud hleděl na muže, Jasmuze
Oř jeho žebrákem bez podkovy na zadní noze
Za pasem meč, u sedla připevněný štít
Dřevo lipové a královský znak
Představil se jako princ, vážený dědic
Dubového trůnu města Oreby
"Tvá poklona je málo hluboká, takto si vážíš prince,
dědice trůnu?
Můj kůň ztratil podkovu,
Ukovej však čtyři nové!
A chci, aby až tryskem pojedu
Podkovy zpívaly jako žádné jiné."
Zapomenuto takové umění
To ani starý kovář z hvozdu nesvede
Neodhalené kovy odjinud
Ne v rukou lidských tajemství lze držet staletí
Odmítnout rozkazy pánů nedobře
To kat by musel uposlechnout, přijít k oprátce
Sekery, nože, zbraně
Takové ve výhni nástroje svítí
Žhavé se železo utne
Až tvary dozrají v cennosti brilantní
Koně běží s lidmi pro dary
Duní podkovy
Po celém kraji pochválené
Kování toho starce
Co tolik srostlý s lesním světem
Přikoval své srdce ke všem kovadlinám ticha
Koně běží s lidmi pro dary
Šumí koruny
Za tři dny musí splnit Jasmuz rozkaz šlechty
Jinak dobrého nic na světě už nepotká
Princ míří do vesnice ke staré skalle
V tom hostinci ulehne a ruce si bude mnout

El jinete real

Hachas, cuchillos, armas
Brillan en el fuego tales herramientas
El hierro caliente cortará
Hasta que las formas maduren en brillantes tesoros
El caballo corre con la gente por regalos
Resuenan las herraduras
En todo el país alabado
La forja de ese anciano
Tan unido al mundo forestal
Forjó su corazón en todas las herrerías del silencio
El caballo corre con la gente por regalos
Susurran las coronas
Un día, ¿por qué se calmó el silencio?
Alguien llegó, se enorgulleció alto
Desde allí miró al hombre, Jasmuz
Con su mendigo sin herradura en la pata trasera
Un cuchillo en la cintura, un escudo atado al sillín
De tilo y un emblema real
Se presentó como príncipe, heredero respetado
Del roble trono de la ciudad de Oreby
"Tu reverencia es poco profunda, ¿así valoras al príncipe,
heredero del trono?
Mi corcel perdió una herradura,
Pero forja cuatro nuevas
Y quiero que cuando cabalgue a toda velocidad
Las herraduras canten como ninguna otra."
Olvidada tal habilidad
Ni siquiera el viejo herrero del bosque podría lograrlo
Metales desconocidos de otros lugares
No se pueden sostener secretos humanos durante siglos
Rechazar las órdenes del señor no termina bien
El verdugo tendría que obedecer, acudir al potro
Hachas, cuchillos, armas
Brillan en el fuego tales herramientas
El hierro caliente cortará
Hasta que las formas maduren en brillantes tesoros
El caballo corre con la gente por regalos
Resuenan las herraduras
En todo el país alabado
La forja de ese anciano
Tan unido al mundo forestal
Forjó su corazón en todas las herrerías del silencio
El caballo corre con la gente por regalos
Susurran las coronas
En tres días, Jasmuz debe cumplir la orden de la nobleza
De lo contrario, no encontrará nada bueno en el mundo
El príncipe se dirige al pueblo hacia la vieja cantera
En esa posada se recuesta y se frota las manos

Escrita por: