Lesem S Jarním Úsvitem
Samota lesa pluje mechem,
trpaslicí dech v kapkách rosy.
Jarní úsvit je zavátý snehem,
pavuciny zárí, zeme se otevírá.
Zrozené poklady života:
Hlína uhýbá novým korenum,
v lunech matek leží nová nadeje,
šumení lesa je písen prírody
V parezech tece životní míza,
marná je snaha mrtvých.
Tma pohltila jejich kmeny,
být bohem svého sveta není lehké.
Soledad con el Amanecer de Primavera
La soledad del bosque flota con la niebla,
respiración de duendes en gotas de rocío.
El amanecer de primavera está cubierto de nieve,
telarañas brillantes, la tierra se abre.
Tesoros nacidos de la vida:
La tierra cede ante nuevas raíces,
en los vientres de las madres yace una nueva esperanza,
el susurro del bosque es la canción de la naturaleza.
En los troncos fluye la savia de la vida,
vanos son los esfuerzos de los muertos.
La oscuridad ha devorado sus troncos,
ser dios de su mundo no es fácil.