395px

Als Er Op Een Dag Geen Maan Is

TUIST

Se Um Dia Não Houver Luar

Se um dia não houver luar, vou à tua porta pedir a razão
Perguntar num beijo, pela luz que já não vejo, pelos olhos a falar do coração
E se me disseres que o olhar nunca foi o espelho da tua paixão,
Agradeço à lua, por trazer verdade tua, fecho olhos, vou p'ra lá do teu clarão.

Seguirei no chão, pegadas já marcadas pela dor.
Sofrimento de alguém que provou do teu amor.
Ardo no caminho em saudade de te amar.
Faço dela um novo luar.

Se um dia não houver luar, vou à tua porta pedir a razão
Perguntar num beijo, pela luz que já não vejo, pelos olhos a falar do coração
E se me disseres que o olhar nunca foi o espelho da tua paixão,
Agradeço à lua, por trazer verdade tua, fecho olhos, vou p'ra lá do teu clarão.

Seguirei no chão, pegadas já marcadas pela dor.
Sofrimento de alguém que provou do teu amor.
Ardo no caminho em saudade de te amar.
Faço dela um novo luar.

Assim,
Volto de novo aqui
Aos braços de um olhar que enfrenta o enredo num desprezo par.
Ai, quanto me doi esse abraçar.

E mesmo assim,
eu estou de novo aqui,
pronto a recomeçar.
Pronto p'ra partir e depois voltar,
Se um dia não houver luar.

Seguirei no chão, pegadas já marcadas pela dor.
Sofrimento de alguém que provou do teu amor.
Ardo no caminho em saudade de te amar.

Se um dia não houver luar. (x 2)

Als Er Op Een Dag Geen Maan Is

Als er op een dag geen maan is, ga ik naar jouw deur om om de reden te vragen
Te vragen met een kus, naar het licht dat ik niet meer zie, naar de ogen die spreken van het hart
En als je me zegt dat de blik nooit de spiegel van jouw passie was,
Dank ik de maan, voor het brengen van jouw waarheid, sluit mijn ogen, ga naar jouw helderheid.

Ik zal verdergaan op de grond, sporen al gemarkeerd door de pijn.
Lijden van iemand die jouw liefde heeft geproefd.
Ik brand op de weg in de heimwee naar jou te beminnen.
Ik maak er een nieuwe maan van.

Als er op een dag geen maan is, ga ik naar jouw deur om om de reden te vragen
Te vragen met een kus, naar het licht dat ik niet meer zie, naar de ogen die spreken van het hart
En als je me zegt dat de blik nooit de spiegel van jouw passie was,
Dank ik de maan, voor het brengen van jouw waarheid, sluit mijn ogen, ga naar jouw helderheid.

Ik zal verdergaan op de grond, sporen al gemarkeerd door de pijn.
Lijden van iemand die jouw liefde heeft geproefd.
Ik brand op de weg in de heimwee naar jou te beminnen.
Ik maak er een nieuwe maan van.

Zo,
Kom ik weer hier terug
In de armen van een blik die het verhaal onder ogen ziet met een minachting.
Oh, wat doet dat pijn, dat omarmen.

En toch,
ben ik weer hier,
Klaar om opnieuw te beginnen.
Klaar om te vertrekken en dan terug te komen,
Als er op een dag geen maan is.

Ik zal verdergaan op de grond, sporen al gemarkeerd door de pijn.
Lijden van iemand die jouw liefde heeft geproefd.
Ik brand op de weg in de heimwee naar jou te beminnen.

Als er op een dag geen maan is. (x 2)

Escrita por: Rodrigo Pascoal