395px

Eneid/Eneid

Turbo

Eneida / Eneida

Słyszysz głos ponad chmurami I w Twym umyśle niczym mur
Coś blokuje, coś wytrzymuje
Słaby ból

Oczy masz mocno zamknięte, boisz się
Czy to już?
Pustka słów, a życie zcięte
Jakiś ból

Zaczniesz czuć strach I pokorę, pójdziesz w ciszę I senny busz
Zamkniesz czas I swoje dłonie złożysz tu

To twój bunt, twe własne słowa, własny świat I własny strach
Wokół szum, więc walisz głową
Słaby ból

Głosy ciche niczym wiatr
Głosy martwych, głosy lat
Ciche szepty martwych dusz

To twój bunt
Twe własne słowa

W cieniu snu I martwych drzew ciche odrzwia chylą się
Tylko wicher mówi coś jakby ktoś
Blisko ktoś

Zacząć myśleć, zacząć czuć
Odejść w ciszę, w senny busz
Cisza nocy, pustka słów
Własne lęki, własny duch

Eneid/Eneid

Oyes una voz sobre las nubes y en tu mente como una pared
Algo bloqueando, algo aguanta
Dolor débil

Tus ojos están bien cerrados, tienes miedo de
¿Ya lo es?
Vacío de palabras y corte de vida
Algo de dolor

Sentirás miedo y humildad, irás al silencio y a la zarza somnolienta
Cierra la hora y pon las manos aquí

Es tu rebelión, tus propias palabras, tu propio mundo y tu propio miedo
Alrededor del ruido, por lo que te golpeas la cabeza
Dolor débil

Voces silenciosas como el viento
Voces de los muertos, voces de años
Susurros silenciosos de almas muertas

Esta es tu rebelión
Tus propias palabras

A la sombra del sueño y los árboles muertos, la puerta silenciosa se dobla
Sólo un torbellino dice algo como alguien
Cerrar a alguien

Empezar a pensar, empezar a sentir
Para entrar en silencio, en un arbusto somnoliento
El silencio de la noche, el vacío de las palabras
Tus propios miedos, tu propio espíritu