Sensiz ÞArký
Sensiz þarký olmaz
sözler kafiye tutmaz
yazmaya elim varmaz
sensiz þarký olmaz
baðlasam bile durmaz
gitarlar akor tutmaz
bu garip alýþkanlýk enteresan
bunca zamandan sonra hiç çýkmadýn aklýmdan
defter kalem yetmiyor anlatmaya
oysa bir tek sözüm var
sýðmýyor ki þarkýya
sensiz þarký olmaz
zorlasam bile çýkmaz
kaldý ki kalem yazmaz
sensiz þarký olmaz
sesler yerinde durmaz
aðlayýp kanat vurmaz
içimden çýkmadýn ki
hep oradasýn ateþten bir mil gibi
sayýkladým ismini
sensiz günüm geçmiyor
vazgeçmiyor bu kalýn kafam senden ve resimlerinden
sensiz þarký olmaz
olsa bile dokunmaz
kimseyi fazla sarmaz
sensiz þarký olmaz
sensiz vezin kavuþmaz
davullar doðru durmaz
þair eser býrakýr
ben býrakmam senden esersiz akþam
yoksa bomboþ bu yaþam
belki biraz piþmanlýk
belki biraz teselli
günden güne tekrar ettim kendime:
sensiz þarký olmaz
sözler kafiye tutmaz
yazmaya elim varmaz
sensiz þarký olmaz
baðlasam bile durmaz
gitarlar akor tutmaz
sensiz þarký olmaz
zorlasam bile çýkmaz
kaldý ki kalem yazmaz
sensiz þarký olmaz
sesler yerinde durmaz
aðlayýp kanat vurmaz
Sin ti, la canción
Sin ti, la canción no existe
las palabras no riman
no puedo escribir
sin ti, la canción no existe
incluso si intento, no se detiene
las guitarras no encuentran acordes
esta extraña costumbre es interesante
después de tanto tiempo, nunca te has ido de mi mente
no alcanzan el papel y la pluma para explicar
tengo solo una palabra
que no encaja en la canción
sin ti, la canción no existe
incluso si fuerzo, no sale
y la pluma no escribe
sin ti, la canción no existe
las voces no se quedan en su lugar
llorar y golpear las alas
no has salido de mi interior
siempre estás ahí como una milla de fuego
murmuré tu nombre
sin ti, mis días no pasan
mi cabeza no se despega de ti y tus fotos
sin ti, la canción no existe
incluso si existe, no toca
no abraza a nadie demasiado
sin ti, la canción no existe
sin ti, el ritmo no se encuentra
los tambores no suenan bien
el poeta deja una obra
yo no dejo de ti una noche sin inspiración
o si no, esta vida está vacía
quizás un poco de arrepentimiento
quizás un poco de consuelo
día tras día me repito a mí mismo:
sin ti, la canción no existe
las palabras no riman
no puedo escribir
sin ti, la canción no existe
incluso si intento, no se detiene
las guitarras no encuentran acordes
sin ti, la canción no existe
incluso si fuerzo, no sale
y la pluma no escribe
sin ti, la canción no existe
las voces no se quedan en su lugar
llorar y golpear las alas