The Bosphorus Freezes Over
So there it was, the thing we dread the most
Time had caught up with us, the Thread ended
I felt betrayed and disappointed, was that really it?
And looking down at myself lying on the ground of piraeus harbour
Snowflakes Falling down on me
That night the bosphorus froze
Viimeistä virttään kirjoittaa
Harva meistä saa
Muistoihin jää
Laulumme tää
Päättyy ikävään
Kaiuissa vuosisatojen
Haaveissa kuolleiden
Kohtaavat päät
Tähdissä näät nyt sen
Ikuisuuden
We watch the sand trickle, anxious about its steady flow
But what we really fail to see is, that any minute
The glass might just burst Into pieces
You see, it's not about what you take with you, it's what you leave behind
And there, on the side of a lion, this story found its end
Viimeistä virttään kirjoittaa
Harva meistä saa
Muistoihin jää
Laulumme tää
Päättyy ikävään
Kaiuissa vuosisatojen
Haaveissa kuolleiden
Kohtaavat päät
Tähdissä näät nyt sen
Ikuisuuden
De Bosporus Vriest Dicht
Daar was het dan, hetgene waar we het meest bang voor zijn
De tijd had ons ingehaald, de draad eindigde
Ik voelde me verraden en teleurgesteld, was dat het echt?
En kijkend naar mezelf liggend op de grond van de haven van Piraeus
Sneeuwvlokken vallen op mij
Die nacht bevroor de Bosporus
Laatste liedje schrijven
Weinigen van ons krijgen het voor elkaar
Blijft in herinneringen
Dit lied van ons
Eindigt in verdriet
In de echo's van eeuwen
Dromen van de doden
Ontmoeten hoofden
In de sterren zie je het nu
De eeuwigheid
We kijken naar het zand dat wegglijdt, bezorgd om de constante stroom
Maar wat we echt niet zien is, dat elk moment
Het glas zomaar in stukken kan barsten
Je ziet, het gaat niet om wat je meeneemt, het gaat om wat je achterlaat
En daar, aan de zijde van een leeuw, vond dit verhaal zijn einde
Laatste liedje schrijven
Weinigen van ons krijgen het voor elkaar
Blijft in herinneringen
Dit lied van ons
Eindigt in verdriet
In de echo's van eeuwen
Dromen van de doden
Ontmoeten hoofden
In de sterren zie je het nu
De eeuwigheid