Beibe
Ei kaipuun katku häviä, ei vaikka huomisen kuvittelen
Itken vaikka kyyneliin hukut, huudan vaikka hajoat
Juoksen enkä sitä kiinni saa, on ajojahti jokapäiväinen
Kuolema meihin kajoaa, kaltaisekseen värittää
Beibe
Huudan sinua palaamaan
Entä jos muistot katoaa
Mitä sitten jos ääneni unohtuu
Beibe
Huudan, älä pimeyteen katoa
Meidät valkoisiin liinoihin kääritään
Yhteiseen arkkuun paketoidaan
Revin ruotoni hajalle, pikku pirujen pihamaalle
Niin kuin lapsi lohtua kaipaa, eikä ymmärrä kysymystä
Hiljaa vaikeroiden, mitä voisi rakastaa
Kyyneleet vereksi muuttuu, kiduttajan koura sydäntä puristaa
Bebé
El hedor de la nostalgia no desaparece, incluso si me imagino el mañana
Lloro aunque me ahogue en lágrimas, grito aunque me desmorone
Corro y no logro alcanzarlo, es una cacería diaria
La muerte nos roza, nos tiñe de su color
Bebé
Grito para que vuelvas
¿Y si los recuerdos desaparecen?
¿Qué pasa si mi voz se olvida?
Bebé
Grito, no te pierdas en la oscuridad
Nos envuelven en sábanas blancas
Empaquetados en un mismo ataúd
Desgarrando mis entrañas, en el patio de los pequeños demonios
Como un niño que anhela consuelo y no entiende la pregunta
Gimiendo en silencio, ¿qué podría amar?
Las lágrimas se vuelven sangre, la garra del torturador aprieta el corazón