395px

Schlägt

Txarango

Batega

Batega el mar amb cada ona que ve I va
La ressaca esborra el camí aventurer de cada ona que ja no hi és
Batega el cel amb tempesta permanent, ja ho veus
I trontollen les estrelles tenen por de capbussar-se en la foscor

Batega el circ en cada somriure petit
S'encén la màgia I crema el desig, s'estén el somni a l'infinit
Batega el cor quan s'emplena d'il·lusió I no dorm
Avui és demà I l'ahir sempre se'n va però encara sento la teva mà

Recordo quan, mirant estrelles al port, pensàvem que podia ser
Que algú a l'altre costat del món les estigués mirant també
Com un mirall I el seu reflex

Imagina que gira el món sencer
I a la ciutat dels adormits la son fuig per sempre, ve I va
Una veu rebel que la guitarra farem lliure per sempre
Roba estesa I arrels
Una cançó ressona a Barcelona encara I per sempre, ve I va

Quan es fa de dia a la ciutat dels adormits
Tothom persegueix les hores
Mai no s'adormen els despertadors
Mai no es desperten les persones
I en algun racó d'aquest desastre
El matí és un sastre que amb el sol I la persiana
Embasta un vestit de llum sobre el teu cos
Tu I jo seguirem dormint
I allargarem el somni de la nit
Com un borratxo que balla mentre desmunten l'orquestra
Que a fora s'ensorri el món
Que caiguin mil tempestes
Desfarem amb els peus, a poc a poc, les onades de la pressa
Que s'ensorri el món

Schlägt

Schlägt das Meer mit jeder Welle, die kommt und geht
Der Nachhall verwischt den abenteuerlichen Weg jeder Welle, die nicht mehr da ist
Schlägt der Himmel mit ständiger Gewitterstimmung, siehst du
Und die Sterne wanken, haben Angst, sich in die Dunkelheit zu stürzen

Schlägt der Zirkus in jedem kleinen Lächeln
Entfacht die Magie und brennt das Verlangen, der Traum breitet sich ins Unendliche aus
Schlägt das Herz, wenn es sich mit Illusion füllt und nicht schläft
Heute ist morgen und das Gestern geht immer, aber ich fühle noch deine Hand

Ich erinnere mich, als wir, die Sterne im Hafen betrachtend, dachten, es könnte sein
Dass jemand auf der anderen Seite der Welt sie auch ansah
Wie ein Spiegel und sein Reflex

Stell dir vor, die ganze Welt dreht sich
Und in der Stadt der Schlafenden flieht der Schlaf für immer, kommt und geht
Eine rebellische Stimme, die wir mit der Gitarre für immer frei machen
Wäsche auf der Leine und Wurzeln
Ein Lied hallt in Barcelona noch und für immer, kommt und geht

Wenn der Tag in der Stadt der Schlafenden anbricht
Verfolgt jeder die Stunden
Die Wecker schlafen nie ein
Die Menschen wachen nie auf
Und in einer Ecke dieses Chaos
Ist der Morgen ein Schneider, der mit der Sonne und dem Fensterladen
Ein Lichtkleid über deinen Körper näht
Du und ich werden weiter schlafen
Und den Traum der Nacht verlängern
Wie ein Betrunkener, der tanzt, während das Orchester abgebaut wird
Möge die Welt draußen untergehen
Möge tausend Stürme fallen
Wir werden mit den Füßen, langsam, die Wellen der Eile auflösen
Möge die Welt untergehen

Escrita por: