Batega
Batega el mar amb cada ona que ve I va
La ressaca esborra el camí aventurer de cada ona que ja no hi és
Batega el cel amb tempesta permanent, ja ho veus
I trontollen les estrelles tenen por de capbussar-se en la foscor
Batega el circ en cada somriure petit
S'encén la màgia I crema el desig, s'estén el somni a l'infinit
Batega el cor quan s'emplena d'il·lusió I no dorm
Avui és demà I l'ahir sempre se'n va però encara sento la teva mà
Recordo quan, mirant estrelles al port, pensàvem que podia ser
Que algú a l'altre costat del món les estigués mirant també
Com un mirall I el seu reflex
Imagina que gira el món sencer
I a la ciutat dels adormits la son fuig per sempre, ve I va
Una veu rebel que la guitarra farem lliure per sempre
Roba estesa I arrels
Una cançó ressona a Barcelona encara I per sempre, ve I va
Quan es fa de dia a la ciutat dels adormits
Tothom persegueix les hores
Mai no s'adormen els despertadors
Mai no es desperten les persones
I en algun racó d'aquest desastre
El matí és un sastre que amb el sol I la persiana
Embasta un vestit de llum sobre el teu cos
Tu I jo seguirem dormint
I allargarem el somni de la nit
Com un borratxo que balla mentre desmunten l'orquestra
Que a fora s'ensorri el món
Que caiguin mil tempestes
Desfarem amb els peus, a poc a poc, les onades de la pressa
Que s'ensorri el món
Batega
Batega de zee met elke golf die komt en gaat
De terugslag wist het avontuurlijke pad van elke golf die er niet meer is
Batega de lucht met een permanente storm, zie je het
En de sterren trillen, bang om in de duisternis te duiken
Batega de circus in elke kleine glimlach
De magie ontsteekt en de wens brandt, de droom strekt zich uit naar het oneindige
Batega het hart wanneer het zich vult met hoop en niet slaapt
Vandaag is morgen en gisteren gaat altijd weg, maar ik voel nog steeds jouw hand
Ik herinner me toen, kijkend naar sterren in de haven, dachten we dat het kon zijn
Dat iemand aan de andere kant van de wereld ze ook aan het bekijken was
Als een spiegel en zijn reflectie
Stel je voor dat de hele wereld draait
En in de stad van de slapenden vlucht de slaap voor altijd, komt en gaat
Een rebelse stem die de gitaar voor altijd vrij zal maken
Wasgoed en wortels
Een lied weerklinkt in Barcelona nog steeds en voor altijd, komt en gaat
Wanneer de dag aanbreekt in de stad van de slapenden
Jaagt iedereen de uren na
De wekkers slapen nooit
De mensen worden nooit wakker
En in een hoek van deze chaos
Is de ochtend een kleermaker die met de zon en het gordijn
Een kostuum van licht over jouw lichaam naait
Jij en ik blijven slapen
En rekken de droom van de nacht
Als een dronken man die danst terwijl het orkest afgebroken wordt
Laat de wereld maar instorten
Laat duizend stormen vallen
We zullen langzaam, met onze voeten, de golven van de haast afbreken
Laat de wereld maar instorten