I'm A Lonesome Rider
Now listen to my story, I will sing you a song
And I try to do my best, not making it too long
Please fellers, treat me gently, for im a little shy
Im not accustomed to see people, I just tell you why:
Im a lone-, lonesome rider
It's hard to be a hard man like me
Mama war Portugiesin, und mein Daddy war aus Rom
Sie war beinah eine Riesin, er dagegen mehr ein Gnom
Sie nahmen es genau mit ihrer ehelichen Pflicht
Mama hat es überstanden, doch der Daddy leider nicht
Etwas später kam dann ich und sagte: „Mama, how are you?"
Aber Mama war verstimmt und brummte nur: „Wer bist'n Du?"
I said: „A lone-, lonesome rider."
It's hard to be a hard man like me
Mama trauerte nicht lange um den armen toten Zwerg
Seufzte mehrmals: „Ach, mein Gatte!", und dann war sie übern Berg
Sie sah sich etwas um und fand auch bald den nächsten Mann
Einen Farmer aus Kentucky, und der betete sie an
Mutter hörte auf sein Flehen, und sie nahm mich untern Arm
Und wir zogen in die Staaten, zu dem Typen auf die Farm
Ich dachte: Schön, dann gibt's ab heute bloß noch Chewing-Gum statt Drops
Dafür lernst du endlich reiten, aber Farmer sind halt Snobs
Ein Mercedes und ein Fahrrad, das war alles, was da stand
Aber nicht ein einz'ger Gaul, nicht mal ein Halfter an der Wand
Nur eine Kuh, die musst' ich hüten, denn so wollte es der Brauch
Und auch etwas schießen lernen, nur so für den Hausgebrauch
Im a lone-, lonesome rider
It's hard to be a hard man like me
Die Kuh sprang eines Tages übern Zaun und ging auf Tour
Und lief direkt in den Mercedes, der zum Ernteeinsatz fuhr
Ich sprach damals schon gut englisch und erklärte meinem Boss:
„Man, die Cow ist übern Fence gejumpt und hat dann deinen Benz gerammt."
Das nahm er mir übel, und er donnerte mich an:
„Pack your things and get away from here, you son of a gun!"
Ich schwang mich auf das Fahrrad, nahm nur meine Waffe mit
Und fuhr ab in Richtung Westen, 's war ein fürchterlicher Ritt
Mit dem Fahrrad durch die Wüste, selten Kino, niemals Frau'n
Zwanzig Meilen in der Stunde, all the highways up and down
Und kam mir jemand dumm, dann hatte er damit kein Glück
Ich zog den Colt, fuhr meines Weg's, und der andre blieb zurück
Im a lone-, lonesome rider
It's hard to be a hard man like me
Ich kam in die Rocky Mountains, das heißt deutsch: Gebirg' aus Stein
Und ging dort in eine Bar, natürlich immer noch allein
Ich rief: „Los, bringt was zu trinken, Jungs, sonst seh' ich für Euch schwarz!"
Die Bestellung in den Rockys macht man anders als im Harz
Dann sah ich dort ein Mädchen, hatt' ich vorher nie geseh'n
Und sie sprach: „Komm mit nach oben", und ich murmelte „Na, schön."
Sie küsste mich mit Feuer, manchmal sogar ins Gesicht
Und sagte: „Honey, hör mal zu, Marmor, Stein und Eisen bricht
Aber unsre Liebe, die bricht niemals entzwei."
Ich sagte: „Prima, dolle Sache, muss jetzt geh'n, good bye
Wenn ich hier noch länger bleibe, breche ich, und zwar zusamm'
So, nun heul nicht, wenn es regnet, bleib gesund, dam-dam."
Im a lone-, lonesome rider
It's hard to be a hard man like me
Ich radelte bewusst an jedem Hindernis vorbei
Und dachte: So kann's bleiben, du bist einsam, aber frei
Doch der Mann, der hier angeblich die Geschicke aller lenkt
Lenkt die Dinge meistens doch ein wenig anders als man denkt
Auf dem Weg nach San Francisco sprach mich wieder jemand an:
„Hey Boy, ich brauch' für mein Geschäft noch einen richtig harten Mann."
Ich verabsäumte zu schießen, was stets unvernünftig ist
Und ging mit in seine Firma. Heute bin ich Prokurist
Hab' ein Weib und ein paar Kinder, und mein Fahrrad steht im Stall
Ab und zu öl' ich den Colt, so bleibt er frisch auf jeden Fall
Ich bin glücklich und zufrieden, doch ich werd' dabei nicht froh
Und wenn es keiner hört, dann sing' ich leise im Büro:
„im a lone-, lonesome rider
It's hard to be a hard man like me
It's hard to be a hard man like me..."
Ik ben een eenzame rijders
Luister nu naar mijn verhaal, ik zing je een lied
En ik probeer mijn best te doen, het niet te lang te maken, dat is mijn bied
Alsjeblieft jongens, behandel me zachtjes, want ik ben een beetje verlegen
Ik ben niet gewend om mensen te zien, ik vertel je waarom:
Ik ben een een-, eenzame rijders
Het is moeilijk om een harde man te zijn zoals ik
Mama was Portugees, en mijn papa kwam uit Rome
Ze was bijna een reus, hij daarentegen meer een dwerg, zo krom
Ze namen hun huwelijksplicht serieus, dat was hun ding
Mama heeft het overleefd, maar papa helaas niet, dat was geen goed begin
Even later kwam ik en zei: “Mama, hoe gaat het met je?”
Maar mama was in de war en bromde alleen maar: “Wie ben jij?”
Ik zei: “Een een-, eenzame rijders.”
Het is moeilijk om een harde man te zijn zoals ik
Mama rouwde niet lang om de arme dode dwerg
Zuchtte meerdere keren: “Ach, mijn man!”, en toen was ze weer op de berg
Ze keek om zich heen en vond al snel de volgende man
Een boer uit Kentucky, en die aanbidde haar dan
Moeder luisterde naar zijn smeekbeden, en ze nam me onder haar arm
En we verhuisden naar de staten, naar die gast op de boerderij, zo charmant
Ik dacht: Mooi, dan is het vanaf nu alleen nog kauwgom in plaats van snoep
Maar je leert eindelijk rijden, maar boeren zijn gewoon snobs, dat is geen roep
Een Mercedes en een fiets, dat was alles wat er stond
Maar geen enkel paard, niet eens een halster aan de wand
Alleen een koe, die moest ik hoeden, want zo wilde de gewoonte zijn
En ook wat schieten leren, gewoon voor de huiselijke schijn
Ik ben een een-, eenzame rijders
Het is moeilijk om een harde man te zijn zoals ik
De koe sprong op een dag over het hek en ging op tour
En liep recht in de Mercedes, die naar de oogst ging, dat was niet zo stoer
Ik sprak toen al goed Engels en legde het aan mijn baas uit:
“Man, de koe is over het hek gesprongen en heeft je Benz geramd, dat is niet zo stout.”
Dat nam hij me kwalijk, en hij schreeuwde me aan:
“Pak je spullen en ga hier weg, jij zoon van een pistool!”
Ik sprong op de fiets, nam alleen mijn wapen mee
En reed westwaarts, het was een vreselijke rit, dat was geen idee
Met de fiets door de woestijn, zelden bioscoop, nooit vrouwen
Twintig mijl per uur, alle snelwegen op en neer, dat was geen schuilen
En als iemand dom deed, had hij daar geen geluk mee
Ik trok de Colt, ging mijn weg, en de ander bleef achter, dat was geen idee
Ik ben een een-, eenzame rijders
Het is moeilijk om een harde man te zijn zoals ik
Ik kwam in de Rocky Mountains, dat betekent in het Duits: Gebirge aus Stein
En ging daar een bar binnen, natuurlijk nog steeds alleen, dat was fijn
Ik riep: “Kom op, breng wat te drinken, jongens, anders zie ik het somber in!”
De bestelling in de Rockies gaat anders dan in het Harz, dat is geen zin
Toen zag ik daar een meisje, had ik nog nooit eerder gezien
En ze zei: “Kom met me mee naar boven”, en ik mompelde “Nou, mooi.”
Ze kuste me met vuur, soms zelfs in mijn gezicht
En zei: “Schat, luister goed, marmer, steen en ijzer breekt
Maar onze liefde, die breekt nooit in twee.”
Ik zei: “Prima, dolle zaak, ik moet nu gaan, tot ziens
Als ik hier nog langer blijf, breek ik, en dat is geen schijn
Dus, huil niet als het regent, blijf gezond, dam-dam.”
Ik ben een een-, eenzame rijders
Het is moeilijk om een harde man te zijn zoals ik
Ik fietste bewust langs elk obstakel
En dacht: zo kan het blijven, je bent eenzaam, maar vrij, dat is geen schandaal
Maar de man die hier zogenaamd de touwtjes in handen heeft
Stuurde de dingen meestal toch iets anders dan je denkt, dat is geen grap
Op weg naar San Francisco sprak iemand me weer aan:
“Hey jongen, ik heb voor mijn zaak nog een echte harde man nodig, dat is geen scham
Ik verzuimde te schieten, wat altijd onverstandig is
En ging met hem mee naar zijn bedrijf. Vandaag ben ik procurist, dat is geen mis
Heb een vrouw en een paar kinderen, en mijn fiets staat in de stal
Af en toe olie ik de Colt, zo blijft hij fris, dat is geen verhaal
Ik ben gelukkig en tevreden, maar ik word er niet blij van
En als niemand het hoort, zing ik zachtjes op kantoor:
“ik ben een een-, eenzame rijders
Het is moeilijk om een harde man te zijn zoals ik
Het is moeilijk om een harde man te zijn zoals ik...