L’ULTIMA POESIA (part. Geolier)
Quando tu sola te ne vaje, tu sola te ne tuorne
Nun t'annasconnere che ’o ssaje, t'arragge e nun t'adduorme
Na vita nn’è abbastanza pe te conoscere in fondo
Visto ca tu nun permiette maje a nisciuno d'o fà
Essere nuje è difficile pecché sapimmo si ce vene ditta na bucia oppure na verità
Na notte ca nun schiara e 'sti penziere se ne fujeno
N'abbraccio brucia 'e mmane, staje lontano o te n'hê fuje da me
E certi vote no, nun è accussì difficile
A stà 'nzieme a te equivale a vivere e a m’accidere
T’annammure pecché nn'vuò stà tu sola
Ma staje sola pure si staje cu’mmé
Comme vuò ca te voglio bbene
Si ogne abbraccio è na catena a ll'anema?
Cancella tutte cose, 'o munno nun esiste, però esiste ancora tu
E t'aggio scritto l’ultima poesia
T'annammure pecché nn'vuò stà cu'tté
Nn'criscimmo maje pecché criscimmo troppo ampresso
'O male è sempe 'o stesso, però tu 'o guarde diverso
Simmo jute ô manicomio cchiù 'e na vota
Nun vide che è fernuta? Na canzone senza note
E non pazziammo cchiù i' e te, e non m'hê ditto cchiù pecché
Te ne si juta luntana 'a me, i' luntano 'a te
Nun voglio stà pe nu juorno 'e cchiù
Ca alla fine non è overo che nuje murimmo
Nuje ce sceglimmo a chi purtà cu nuje 'int'a n'ata vita
Facimmo ammore, ma è na guerra o c'assumiglia
Te cunuscevo prima 'e te cunuscere pe finta
Pero nn'fa niente, no, nun è accussì difficile
A stà 'nzieme a te equivale a vivere e a m'accidere
T'annammure pecché nn'vuò stà tu sola
Ma staje sola pure si staje cu'mmé
Comme vuò ca te voglio bbene
Si ogne abbraccio è na catena a ll'anema
Cancella tutte cose, 'o munno nun esiste, però esiste ancora tu
E io ti ho scritto l'ultima poesia perché
Pensavo che così non ti scordavi me, ma io scordavo te
È una finta verità che mi brucia ma guarisce il cuore
T'annammure pecché nn'vuò stà tu sola
Ma staje sola pure si staje cu'mmé
Comme vuò ca te voglio bbene
Si ogne abbraccio è na catena a ll'anema
Cancella tutte cose, 'o munno nun esiste, però esiste ancora tu
E t'aggio scritto l'ultima poesia
T'annammure pecché nn'vuò stà cu'tté
De Laatste Poëzie (ft. Geolier)
Wanneer je alleen weggaat, ga je alleen weer terug
Verberg je niet, want je weet het, je raakt in de war en kunt niet slapen
Een leven is niet genoeg om je echt te leren kennen
Omdat je nooit iemand toestaat dat te doen
Het is moeilijk om ons te zijn, omdat we weten of het een leugen of de waarheid is
Een nacht die niet opklaart en deze gedachten ontsnappen
Een omhelzing brandt in mijn handen, blijf weg of je moet van me weg
En soms is het niet zo moeilijk
Bij jou zijn is gelijk aan leven en mezelf doden
Ik hou van je omdat je niet alleen wilt zijn
Maar je bent ook alleen als je bij mij bent
Hoe wil je dat ik van je hou
Als elke omhelzing een keten voor de ziel is?
Verwijder alles, de wereld bestaat niet, maar jij bestaat nog steeds
En ik heb je de laatste poëzie geschreven
Ik hou van je omdat je niet bij me wilt zijn
We groeien nooit omdat we te snel groeien
Het kwaad is altijd hetzelfde, maar jij kijkt er anders naar
We zijn vaker naar de gekkenhuis gegaan
Zie je niet dat het voorbij is? Een lied zonder noten
En we zijn niet meer gek, jij en ik, en je hebt me niet meer verteld waarom
Je bent ver van mij gegaan, ik ver van jou
Ik wil niet nog een dag zijn
Want uiteindelijk is het niet waar dat we sterven
We kiezen wie we meenemen naar een ander leven
We maken liefde, maar het is een oorlog of iets dat erop lijkt
Ik kende je voordat ik je echt leerde kennen
Maar het maakt niet uit, nee, het is niet zo moeilijk
Bij jou zijn is gelijk aan leven en mezelf doden
Ik hou van je omdat je niet alleen wilt zijn
Maar je bent ook alleen als je bij mij bent
Hoe wil je dat ik van je hou
Als elke omhelzing een keten voor de ziel is?
Verwijder alles, de wereld bestaat niet, maar jij bestaat nog steeds
En ik heb je de laatste poëzie geschreven omdat
Ik dacht dat je me zo niet zou vergeten, maar ik vergat jou
Het is een valse waarheid die me brandt maar het geneest het hart
Ik hou van je omdat je niet alleen wilt zijn
Maar je bent ook alleen als je bij mij bent
Hoe wil je dat ik van je hou
Als elke omhelzing een keten voor de ziel is?
Verwijder alles, de wereld bestaat niet, maar jij bestaat nog steeds
En ik heb je de laatste poëzie geschreven
Ik hou van je omdat je niet bij me wilt zijn
Escrita por: Geolier / Nicollo Moriconi