Quando Fuori Piove
Colpa delle favole
Mi hanno sempre illuso un po’
Quando fuori piove
Perché il mondo mi ha deluso un po’
Colpa della musica
Mi ha reso gli occhi'mari un po’
Guardo fuori il sole
E mi chiudo in un respiro
Sai mi chiedo troppo spesso
Dove va a finire un fiore
Quando corri dentro a un prato
E non ti servono parole
Mi chiedevo tu come stai
È un po’ che non ti sento ormai
Vorrei portarti al mare
Ma non ho piu’ belle parole
Perché il tempo ha preso tutto
E ha preso anche il nostro amore
Vorrei parlarti come prima
Con la stessa intensità
Ma quando vivi troppo insieme
Poi qualcosa se ne va
E non mi sento mai all’altezza, di stare con te
È colpa della vita
Che mi ha steso in questo posto
Senza avermi chiesto prima
Almeno un tipico permesso
E non ci riesco mai
A far finta che poi vada bene
Tu dici “te ne pentirai”
Sai mi chiedo troppo spesso
Dove va a finire un fiore
Quando corri dentro a un prato
E non ti servono parole
Mi chiedevo tu come stai
È un po’ che non ti sento ormai
Vorrei portarti al mare
Ma non ho piu’ belle parole
Perché il tempo ha preso tutto
E ha preso anche il nostro amore
Vorrei parlarti come prima
Con la stessa intensità
Ma quando vivi troppo insieme
Poi qualcosa se ne va
E non mi sento mai all’altezza, di stare con te
Di stare con te
Di stare con te
Wanneer Het Buiten Regent
Schuld van de fabels
Ze hebben me altijd een beetje bedrogen
Wanneer het buiten regent
Omdat de wereld me een beetje heeft teleurgesteld
Schuld van de muziek
Ze hebben mijn ogen een beetje zeeachtig gemaakt
Ik kijk naar buiten naar de zon
En sluit me op in een ademhaling
Weet je, ik vraag me te vaak af
Waar een bloem naartoe gaat
Wanneer je door een weiland rent
En je hebt geen woorden nodig
Ik vroeg me af hoe het met jou gaat
Het is al een tijdje geleden dat ik je gehoord heb
Ik zou je graag naar de zee willen brengen
Maar ik heb geen mooie woorden meer
Omdat de tijd alles heeft genomen
En ook onze liefde heeft meegenomen
Ik zou je willen spreken zoals vroeger
Met dezelfde intensiteit
Maar wanneer je te veel samen leeft
Dan gaat er iets verloren
En voel ik me nooit goed genoeg om bij jou te zijn
Het is de schuld van het leven
Dat me hier heeft neergelegd
Zonder me eerst te vragen
Althans om een typisch toestemming
En ik kan het nooit
Doen alsof het goed gaat
Jij zegt: "Daar ga je spijt van krijgen"
Weet je, ik vraag me te vaak af
Waar een bloem naartoe gaat
Wanneer je door een weiland rent
En je hebt geen woorden nodig
Ik vroeg me af hoe het met jou gaat
Het is al een tijdje geleden dat ik je gehoord heb
Ik zou je graag naar de zee willen brengen
Maar ik heb geen mooie woorden meer
Omdat de tijd alles heeft genomen
En ook onze liefde heeft meegenomen
Ik zou je willen spreken zoals vroeger
Met dezelfde intensiteit
Maar wanneer je te veel samen leeft
Dan gaat er iets verloren
En voel ik me nooit goed genoeg om bij jou te zijn
Om bij jou te zijn
Om bij jou te zijn