Ricordando Il Passato
Oh anima effimera
Che ti celi nel profondo dell'inganno,
Chi hai continuato ad aspettare nel bosco deserto?
Privato di un'ala,
L'uccellino ha chiuso gli occhi in silenzio.
La sofferenza è svanita lontano;
Ora l'uccellino non piange più.
Una morbida nebbia d'argento
Una morbida nebbia d'argento
Avvolge teneramente ogni cosa.
Riposa, riposa in pace.
Nel racconto che ho scritto, puoi volare in libertà.
Ecco il mio ultimo incantesimo,
Affinché la tua luce non conosca ombra.
Che lo splendido sogno dorato non venga infangato
Dalla tristezza apportata dalla verità.
La foresta della colpa,
Che consumava l'uccellino,
Si è disseccata in silenzio.
Petali caduti al vento avvolgono
Con dolcezza le guance pallide.
Quel giorno, quanti misteri
Avrei dovuto risolvere per poterti portare via?
Riposa, riposa in pace.
Nell'illusione che hai creato,
Ho conosciuto l'amore.
Non smetterò di pronunciare il tuo nome,
Per continuare a dare vita ai tuoi desideri.
Che niente e nessuno ti trascini
Nelle tenebre dell'oblio.
Riposa, riposa in pace.
Herinnerend aan het Verleden
Oh vergankelijke ziel
Die zich verbergt in de diepte van de bedrog,
Wie heb je blijven wachten in het verlaten bos?
Privé van een vleugel,
Heeft het vogeltje zijn ogen in stilte gesloten.
Het lijden is ver weg vervaagd;
Nu huilt het vogeltje niet meer.
Een zachte zilveren mist
Een zachte zilveren mist
Omarmt teder alles.
Rust, rust in vrede.
In het verhaal dat ik heb geschreven, kun je vrij vliegen.
Hier is mijn laatste betovering,
Zodat jouw licht geen schaduw kent.
Dat de prachtige gouden droom niet verontreinigd wordt
Door de droefheid die de waarheid met zich meebrengt.
Het bos van schuld,
Dat het vogeltje verteerde,
Is in stilte verdord.
Vallende bloemblaadjes in de wind omarmen
Zachtjes de bleke wangen.
Die dag, hoeveel mysteries
Had ik moeten oplossen om je mee te nemen?
Rust, rust in vrede.
In de illusie die je hebt gecreëerd,
Heb ik de liefde gekend.
Ik zal niet stoppen met het uitspreken van jouw naam,
Om jouw wensen levend te houden.
Dat niets en niemand je meesleurt
In de duisternis van de vergetelheid.
Rust, rust in vrede.