Kohtumine
Tere, tere! Pole kaua näinud.
Kuidas elan? Tänan küsimast.
Jah, eks mõndagi on meelest läinud
aja rahutumas rüsinas.
(Lembus, mäletan, sai läbi toona,
aga miskit siiski hinge jäi,
seda miskit vist endas hoomad,
kui mu kõrval sõnatuna käid.
Haakuda meil korraks püüdsid pilgud.
Tuulehoog vist...Pöörasingi pead.
Virvatuli taas su silmis vilgub,
Varemgi ei toonud see ju head.
Siiski, siiski...Pettuski on kena,
kui ta toredusse rüütada...
Aga usu: ma ei hakka enam
vanas kohas lõket süütama.
Möödunut me nagunii ei taasta,
oli tõde siis või vale seal.
Liiga pikad olid läinud aastad,
need ei muutu olematuks eal.)
Mis siis mõelda meie kohtumisest?
Juhus vaid...Ah, vaiki päevist neist!
Ärme räägi aja rohtumisest-
rohima ei hakka kumbki meist...
Encuentro
Hola, hola! No te he visto en mucho tiempo.
¿Cómo estás? Gracias por preguntar.
Sí, algunas cosas se han olvidado
en la agitación inquieta del tiempo.
(Nostalgia, recuerdo, terminó en aquel entonces,
pero algo quedó en el alma,
algo que quizás te das cuenta dentro de ti,
cuando caminas a mi lado en silencio.
Nuestros ojos intentaron conectarse por un momento.
Quizás una ráfaga de viento... Volví la cabeza.
Una luciérnaga brilla de nuevo en tus ojos,
pero antes no traía nada bueno.
Aun así, aun así... La ilusión es bonita,
cuando se viste de bondad...
Pero créeme: no encenderé más
una hoguera en el mismo lugar de siempre.
El pasado de todos modos no se repite,
si era verdad o mentira en ese entonces.
Los años pasados fueron demasiado largos,
no se vuelven inexistentes nunca más.)
¿Qué pensar entonces de nuestro encuentro?
Solo un accidente... Ah, calla sobre esos días!
No hablemos del envejecimiento del tiempo-
ni uno de nosotros empezará a segar...