Woodstock '90
Nie wiedziałam że aż tak, życie kocha mnie
Zapomniałam która noc, jaki dzień
Zabieram promyk słońcu, wplatam go we włosy Twe
Wiem dlaczego, wszystkie kwiaty, wielbią Cię
Już nie pragnę dla siebie nic, niczym nie martwię się
Leżę na tacy nieba i moja myśl, skąd ja to wiem
Dlaczego chmury milczą, o czym śpiewa tęczy deszcz
Dokąd płynie naszych, marzeń szept
Marzeń szept
Wokół nas wiruje świat, i tysiące serc
Znowu zgasło kilka gwiazd, zapal je
Do zachłyśnięcia piękny, obraz znika i Ty też
Chcę aby nasze noce, nigdy nie skończyły się
Wiem że to wszystko minie, kiedy nas zatrzyma świt
I zostanie bicie serca
Więcej nic
Więcej nic
Więcej nic
Woodstock '90
No sabía que tanto, la vida me ama
Olvidé qué noche, qué día es
Llevo un rayo de sol, entrelazado en tu cabello
Sé por qué, todas las flores, te adoran
Ya no anhelo nada para mí, no me preocupo por nada
Estoy acostada en la bandeja del cielo y mi pensamiento, ¿de dónde lo sé?
¿Por qué las nubes guardan silencio, de qué canta la lluvia del arcoíris?
¿A dónde fluye el susurro de nuestros sueños?
El susurro de los sueños
A nuestro alrededor el mundo gira, y miles de corazones
De nuevo se apagaron algunas estrellas, enciéndelas
Para embriagarnos de belleza, la imagen se desvanece y tú también
Quiero que nuestras noches, nunca terminen
Sé que todo esto pasará, cuando el amanecer nos detenga
Y quedará el latido del corazón
Nada más
Nada más
Nada más
Escrita por: Urszula Kasprzak