395px

Nada es amor

Urszula

Kochanie To Nic

Gazety ¿ó³kn¹ liœcie te¿
oczy m¹drzejsze mam o cieñ
Tak zmêczona, ¿e spaæ bym mog³a i sto lat
gdy deszcz wali o dach
Czyta³am, ¿e facetów dwóch
rzuci³o z okna siê na bruk
Byli chorzy i szansy nie dawa³ im ju¿ nikt
To strach zabroni³ im ¿yæ

Z mojej ulicy z moich snów
po³ykacz ognia odszed³ ju¿
Marznê noc¹ ju¿ nie wystarcza Anio³ Stró¿
kiedy lód wchodzi do nóg
Mój neurochirurg marszczy brwi
histeria ze mnie nie chce wyjϾ
Panie doktorze - poprawiê siê i to od dziœ
ale sk¹d u pana ten tik?

Kochanie to nic to tylko ten œwiat
Je¿eli ktoœ chory - to nie ty ani ja
To awaria fachowcy na pewno w drodze
zreperuj¹ na bank
Kochanie to nic orkiestra niech gra
a statek niech tonie za póŸno by wiaæ
Przepraszamy za drobne usterki wizji
Przedstawienie wci¹¿ trwa

Mê¿czyzna ten ma d³ugi p³aszcz
wczoraj pod oknem wystêp mia³
Niby czemu ¿a³owaæ mam oklasków mu?
Swój wstyd podzieli³ na pó³
Gdy kosmetyczka dziobie twarz
jej palce pe³zn¹ mi do warg
Myœlê - czemu by nie spróbowaæ tego raz
Szlaban kto postawi nam?

Nada es amor

Los periódicos se están volviendo locos
Tengo los ojos más sabios por la sombra
Tan cansada que podría dormir cien años
mientras la lluvia golpea el techo
Leí que dos hombres
se arrojaron por la ventana al pavimento
Estaban enfermos y nadie les daba ya oportunidades
El miedo les prohibió vivir

De mi calle, de mis sueños
el devorador de fuego ya se fue
Me congelo por la noche, el Ángel Guardián
cuando el hielo entra en mis pies
Mi neurocirujano frunce el ceño
la histeria no quiere salir de mí
Doctor, me recuperaré a partir de hoy
pero ¿de dónde viene ese tic suyo?

Nada es amor, solo es este mundo
Si alguien está enfermo, no eres tú ni yo
Es un fallo, los expertos seguramente están en camino
lo arreglarán seguro
Nada es amor, que la orquesta toque
y que el barco se hunda demasiado tarde para llorar
Disculpen por los pequeños defectos de visión
La función aún continúa

Ese hombre tiene un largo abrigo
anoche tuvo una actuación bajo mi ventana
¿Por qué debería lamentar los aplausos?
Compartió su vergüenza a medias
Cuando la esteticista pica su rostro
sus dedos se arrastran hasta mis labios
Pienso, ¿por qué no intentarlo una vez?
¿Quién nos pondrá una barrera?

Escrita por: