395px

Lebewohl dann

Urszula

Żegnaj więc

Żegnaj więc, rezygnuję i poddaję się
Zostawiam też słodkie moje sny
Ostatni raz tu w ogrodzie naszym się spowiadam
Z miłości mej podeptanym łzom i kwiatom

Ja kochałam ciebie tak
Tak jak byś Bogiem był
Ale nawet w moich snach
Nie mogłeś ze mną być
Niebo, ziemia ja i ty
Na świata dwóch krańcach
Żeby bliżej ciebie być
Stawałam na palcach

Dziwny ten czas, podstępnie miłość nam zabiera
Sprawia, że jest, potem nie ma jej cienia
Ja wiem, ten ból odejdzie sam wtedy
W ogrodzie mym znów zakwitną kwiaty

Ja kochałam ciebie tak
Tak jak byś Bogiem był
Teraz we mnie wiary brak
I nie wiem co zrobię z tym
Kiedy widzę ciebie znów
To chce mi się płakać
Żeby bliżej ciebie być
Znów stanę na palcach

Żeby bliżej Ciebie mieć
Aah, aah, aah
I nie będę płakać, nie
Aah, aah, aah
Nie, będę płakać, nie

Ja kochałam ciebie tak
Tak jak byś Bogiem był
Teraz we mnie wiary brak
I nie wiem co zrobię z tym
Kiedy widzę ciebie znów
To chce mi się płakać
Żeby bliżej ciebie być
Znów stanę na palcach

Lebewohl dann

Also lebe wohl, ich gebe auf und lass los
Lass auch meine süßen Träume zurück
Zum letzten Mal beichte ich hier in unserem Garten
Den Tränen und Blumen, die von meiner Liebe zertreten wurden

Ich habe dich so geliebt
So als wärst du Gott
Doch selbst in meinen Träumen
Konntest du nicht bei mir sein
Himmel, Erde, ich und du
An den Enden der Welt
Um dir näher zu sein
Stand ich auf den Zehenspitzen

Seltsame Zeit, heimlich nimmt die Liebe uns weg
Lässt sie sein, dann ist ihr Schatten verschwunden
Ich weiß, dieser Schmerz wird von selbst vergehen
In meinem Garten werden die Blumen wieder blühen

Ich habe dich so geliebt
So als wärst du Gott
Jetzt fehlt mir der Glaube
Und ich weiß nicht, was ich damit machen soll
Wenn ich dich wiedersehe
Muss ich weinen
Um dir näher zu sein
Stehe ich wieder auf den Zehenspitzen

Um dir näher zu sein
Aah, aah, aah
Und ich werde nicht weinen, nein
Aah, aah, aah
Nein, ich werde weinen, nein

Ich habe dich so geliebt
So als wärst du Gott
Jetzt fehlt mir der Glaube
Und ich weiß nicht, was ich damit machen soll
Wenn ich dich wiedersehe
Muss ich weinen
Um dir näher zu sein
Stehe ich wieder auf den Zehenspitzen

Escrita por: Stanislaw Zybowski