395px

Cuando llega el invierno

URTZ

Negua datorrenean

Udazkenean jaio berria
hosto lehorren artean;
alaitasunaren hazia
begi gardenetan zehar...

Denari parrez, nola bestela?
Kezkarik gabe bizi naizela....

Ai amatxo, ez dut hazi nahi!!
Ai amatxo, negua dut zai!!

Nagusien moral zaharrak aldatzen gaitu
gezur hutsa egi gisa irakatsiz
eta ezin aske izan mundu horretan
diru-gose hasegaitzak irentsita.

Ez dut inoiz lotsarik izan
Ez dut inor lotsatu nahi
Ez dut mozkortu beharrikan
Pozik izateko naiz gai.

Pauso hotsak oihu latzak, euri artean
gorrotoa kale arrotz bustietan
arnas gabe babes eske lasterka noa
aginduz at, haur bezala bizi nahi dut.

Cuando llega el invierno

En otoño nací de nuevo
entre las hojas marchitas;
el brote de la alegría
a través de mis ojos brillantes...

¿A quién le importa, de otra manera?
Vivo sin preocupaciones....

¡Ay mamá, no quiero crecer!!
¡Ay mamá, tengo el invierno dentro!!

Los antiguos valores de los poderosos nos cambian
enseñándonos mentiras vacías
e incapaces de ser libres en ese mundo
atrapados en la espiral de la codicia.

Nunca he sido atado
Nunca he querido atar a nadie
No tengo que reprimirme
Para ser feliz soy capaz.

Pasos silenciosos, gritos en la lluvia
dolor en las calles oscuras y estrechas
sin aliento, sin protección, corro rápidamente
ordenado, como un niño quiero vivir.

Escrita por: