395px

Adormecida

Uyara

Adormecida

Uma noite eu me lembro
Ela dormia numa rede
Encostada molemente
Quase aberto o roupão
Solto o cabelo
E o pé descalço
Do tapete rente
Estava aberta a janela
E um cheiro agreste
Exalavam as silvas da campina
E ao longe num pedaço do horizonte
Via-se a noite
Plácida, divina
De um jasmineiro
Os galhos encurvados
Indiscretos
Entravam pela sala
E de leve
Oscilando ao tom das auras
Iam na face, trêmulos, beija-la
Era um quadro celeste
A cada afago
Mesmo em sonhos
A moça estremecia
Quando ela serenava
A flor beijava-a
Quando ela ia beijár-lhe
A flor fugia

Adormecida

Una noche recuerdo
Ella dormía en una hamaca
Apoyada suavemente
Casi abierto el albornoz
Suelto el cabello
Y el pie descalzo
Del tapete cerca
Estaba abierta la ventana
Y un olor agreste
Exhalaban las zarzas del campo
Y a lo lejos en un pedazo del horizonte
Se veía la noche
Plácida, divina
De un jazmín
Las ramas curvadas
Indiscretas
Entraban por la sala
Y suavemente
Oscilando al ritmo de las brisas
Iban en el rostro, temblorosos, a besarla
Era un cuadro celestial
Con cada caricia
Incluso en sueños
La chica se estremecía
Cuando ella se calmaba
La flor la besaba
Cuando ella iba a besarla
La flor huía

Escrita por: CASTRO ALVES / Genivan De Lêda