Il Vecchio Saggio
Sempru setaa, sempru in quel bar
Stessa cadrega vegia, stess öcc incavaa
Ann da sapienza seraa denta in un bar
anca 'na candela la va ben par ciciarà...
Parla e beef, a vegn föö tütt
Tanti esperienz i henn ann da fadiga
E tütt sa ferman, e tütt ta scultan
Ta cünti da tütt, ta incanti tütt...
L'ispiraziun la cola gio tranquila
E i gamb dal tavul a par che i balan
Ma dopu sa incanta, l'urigin da tütt
Eh sì, l'è finii anca l'ültim gott...
La gola la grata, i labri i henn squamaa
La lingua l'è sücia e ul cervell 'l po' pü pensà
La lapa la trota, però vegn fö nagott... Nagott...
E alura, scià sota, che 'n bevum ammò un gott!
El Viejo Sabio
Siempre sentado, siempre en ese bar
Misma silla vieja, mismos ojos hundidos
Años de sabiduría encerrados en un bar
Incluso una vela sirve para chismear...
Habla y bebe, todos vienen
Muchas experiencias tienen que contar
Y todos se quedan, todos te escuchan
Cuentas de todos, encantas a todos...
La inspiración llega tranquila
Y las patas de la mesa parecen balancearse
Pero luego te encantas, el origen de todo
Sí, ha terminado incluso la última gota...
La garganta arde, los labios escamosos
La lengua está sucia y el cerebro apenas puede pensar
La boca seca, pero viene más... más...
Y entonces, vamos abajo, ¡que bebamos aún un trago!