Scrisoare Catre Fat Frumos
Am crezut ca intr-o zi buzduganul va lovi
In usa mea si am sa ies sa te imbratisez
Vroiam sa-ti revad calul alb
Mi-ai promis ca-l voi calari candva
Si acum cand in sfarsit as fi putut
Ne-ai lasat sa ratacim printre faruri de masini
Trebuia sa crestem mari si sa luptam cu toti zmeii din lume
Nimeni nu mai vrea sa lupte
Fat-Frumos
Oamenii n-au timp sa fie viteji
Unii spun ca viata e o lupta
Dar foarte rar aud pe cineva care sa
Fie sigur ca a castigat sau a pierdut
Mi-ai promis ca o sa ma inveti ce-i onoarea Fat-Frumos
Dar nimeni nu mai foloseste cuvantul asta
Nici in reclame nu l-am auzit, foarte rar in filme
Dar mereu apare unu care spune ca esti prost daca ai onoare
Ai plecat Si nu m-ai lamurit
In fiecare seara ajungem in acelasi loc
Fat-Frumos, niste case mici Iar eu stiu sigur ca am fost in castelul tau
Mi-ai spus ca nu pot sa stau mult
Venea zmeul si trebuia sa va luptati
Si toti oamenii fac aceleasi lucruri
Cei singuri, intra-n casa, arunca niste chei pe masa
Se duc la frigider, scot o sticla, beau si privesc in gol
Apoi se trezesc ca din vis
Se duc in alta camera, se aseaza pe canapea si dau drumul la televizor
In fiecare seara, mii de oameni fac aceleasi lucruri
In acelasi timp, in aceleasi case mici, Fat-Frumos
Am fi putut fi singuri Fat-Frumos
Mi-ai promis ca n-o sa dormim doua nopti in acelasi loc Fat-Frumos
Ca o sa zburam peste munti calare pe caii nostri albi
Si-o sa calatorim in acelasi timp cu stelele
Si unde vom vedea o luminita cat de mica, acolo vom cobori si vom innopta
M-am gandit ca n-o sa pot zbura Fat-Frumos
Dar eram sigur ca voi calatori
Si luminite sunt peste tot, Fat-Frumos, asta ma doare
Nici macar n-ar fi trebuit sa le cautam
E mult mai simplu decat pe vremea ta, si tu nu esti aici
Spuneai sa-nconjuram pamantul
Si sa raspandim binele in lume
Dar nu mi-ai spus niciodata ce inseamna binele
N-ai apucat!
De ce m-ai lasat Fat-Frumos, de ce?
M-ai lasat sa ratacesc printre faruri de masini
Nu stiu drumul spre castel
Si acasa doare
De ce m-ai tradat Fat-Frumos, de ce?
Treci incoace sa lupti
Sa m-ajuti sa castig
Nu mai stiu sa iubesc
Fara tine mi-e frig
Stii cat se cearta oamenii pe chestia asta cu binele?
Ma enervezi Fat-Frumos ca esti iresponsabil
M-ai lasat cu ochii-n soare
Vreau sa fac tot ce faceai tu
Si sa traiesc cum traiai tu, Fat-Frumos
Si sa-i invat si pe altii
Prietenii trebuia sa ma ajute, nu Fat-Frumos?
Trebuia sa plecam impreuna la drum
Trebuia sa stiu sa-i aleg, nu Fat-Frumos?
Ei bine, afla ca sunt singur!
De ce m-ai lasat Fat-Frumos, de ce?
M-ai lasat sa ratacesc printre faruri de masini
Nu stiu drumul spre castel
Si acasa doare
Sunt singur si tu nu esti aici
Fomila, Setila, Pasari-Lati-Lungila
Sunt inconjurat de niste idioti in costume gri
Cu care ma vad miercurea la Mall
Si care canta cantece despre bere
Si nici macar nu-si mai amintesc de tine
Imi spun ca au cunoscut-o doar pe Ileana Cosanzeana
Dar ca de tine nu-si aduc aminte
Si rad Fat-Frumos, rad de tine, rad de mine
Trebuia sa fii aici, lasule, sa ne-nveti sa luptam
Sa ne vorbesti despre onoare si prietenie
Sa ne spui despre sacrificiu
Trebuia ramai aici, sa te aperi
Fat-Frumos
Pentru ca eu n-o pot face in locul tau
Ca nu m-ai invatat Fat-Frumos
Ai plecat ca un las
Fat-Frumos
Si nu ne-ai invatat nimic
Ai fi putut macar sa-mi spui
Cum ai facut s-o iubesti doar pe ea, Fat-Frumos
Pentru ca eu stiu ca ea te-a ajutat mult
Cum ai reusit sa iubesti o singura fata?
Te urasc, Fat-Frumos
Te urasc in numele tuturor calculatoarelor din lume
Tastez numele tau si mii de pagini imi vorbesc despre tine
Si tu nu esti nicaieri, Fat-Frumos
Si nici zmeul nu mai e printre noi
Asa as fi fost sigur ca ai existat
Ai plecat Fat-Frumos si ai luat cu tine si binele si raul
Te urasc, Fat-Frumos
Te urasc
Carta a Fat Frumos
Am creído que algún día el mazo golpearía
En mi puerta y saldría a abrazarte
Quería volver a ver tu caballo blanco
Prometiste que lo montaría algún día
Y ahora que finalmente podría
Nos dejaste vagar entre luces de autos
Debíamos crecer y luchar contra todos los dragones del mundo
Nadie quiere luchar más
Fat-Frumos
La gente no tiene tiempo para ser valiente
Algunos dicen que la vida es una lucha
Pero rara vez escucho a alguien
Que esté seguro de haber ganado o perdido
Prometiste enseñarme qué es el honor, Fat-Frumos
Pero nadie usa esa palabra
Ni siquiera la he escuchado en anuncios, muy raramente en películas
Pero siempre hay alguien que dice que eres tonto si tienes honor
Te fuiste y no me aclaraste
Cada noche llegamos al mismo lugar
Fat-Frumos, unas casas pequeñas y sé con certeza que estuve en tu castillo
Me dijiste que no podía quedarme mucho
Venía el dragón y debían luchar
Y todas las personas hacen las mismas cosas
Los solitarios entran a casa, tiran las llaves en la mesa
Van al refrigerador, sacan una botella, beben y miran al vacío
Luego despiertan de un sueño
Van a otra habitación, se sientan en el sofá y encienden la televisión
Cada noche, miles de personas hacen las mismas cosas
Al mismo tiempo, en las mismas casas pequeñas, Fat-Frumos
Podríamos haber estado solos, Fat-Frumos
Prometiste que no dormiríamos dos noches en el mismo lugar, Fat-Frumos
Que volaríamos sobre montañas montando nuestros caballos blancos
Y viajaríamos al mismo tiempo que las estrellas
Y donde veamos una lucecita, ahí bajaremos y pasaremos la noche
Pensé que no podría volar, Fat-Frumos
Pero estaba seguro de que viajaríamos
Y hay lucecitas por todas partes, Fat-Frumos, eso duele
Ni siquiera deberíamos haberlas buscado
Es mucho más fácil que en tu época, y tú no estás aquí
Decías que debíamos rodear la tierra
Y llevar el bien al mundo
Pero nunca me dijiste qué significa el bien
¡No lo lograste!
¿Por qué me dejaste, Fat-Frumos, por qué?
Me dejaste vagar entre luces de autos
No sé el camino al castillo
Y en casa duele
¿Por qué me traicionaste, Fat-Frumos, por qué?
Ven aquí a luchar
A ayudarme a ganar
Ya no sé amar
Sin ti tengo frío
¿Sabes cuánto discuten las personas sobre esto del bien?
Me enojas, Fat-Frumos, eres irresponsable
Me dejaste en la estacada
Quiero hacer todo lo que hacías tú
Y vivir como vivías tú, Fat-Frumos
Y enseñarles a otros también
¿Los amigos debían ayudarme, no, Fat-Frumos?
Debíamos partir juntos
Debía saber elegirlos, no, Fat-Frumos?
¡Pues bien, descubre que estoy solo!
¿Por qué me dejaste, Fat-Frumos, por qué?
Me dejaste vagar entre luces de autos
No sé el camino al castillo
Y en casa duele
Estoy solo y tú no estás aquí
Fomila, Setila, Pasari-Lati-Lungila
Estoy rodeado de idiotas en trajes grises
Con los que me veo los miércoles en el centro comercial
Y que cantan canciones sobre cerveza
Y ni siquiera recuerdan quién eres tú
Dicen que solo conocieron a Ileana Cosanzeana
Pero de ti no recuerdan
Y se ríen, Fat-Frumos, se ríen de ti, se ríen de mí
Debiste estar aquí, imbécil, para enseñarnos a luchar
Hablarnos de honor y amistad
Contarnos sobre sacrificio
Debiste quedarte aquí, para defenderte
Fat-Frumos
Porque yo no puedo hacerlo por ti
Porque no me enseñaste, Fat-Frumos
Te fuiste como un cobarde
Fat-Frumos
Y no nos enseñaste nada
Podrías al menos haberme dicho
Cómo lograste amarla solo a ella, Fat-Frumos
Porque sé que ella te ayudó mucho
¿Cómo lograste amar a una sola chica?
Te odio, Fat-Frumos
Te odio en nombre de todas las computadoras del mundo
Escribo tu nombre y miles de páginas hablan de ti
Y tú no estás en ninguna parte, Fat-Frumos
Y ni el dragón está entre nosotros
Así estaría seguro de que exististe
Te fuiste, Fat-Frumos, y te llevaste el bien y el mal
Te odio, Fat-Frumos
Te odio