Refugees
North was somewhere years ago and cold
Ice locked the people's hearts and made them old
South was birth to pleasant lands, but dry
I walked the waters' depths and played my mind
East was dawn, coming alive in the golden Sun
The winds came, gently, several heads became one
In the summertime, though August people sneered
We were at peace, and we cheered
We walked alone, sometimes hand in hand
Between the thin lines marking sea and sand
Smiling very peacefully
We began to notice that we could be free
And we moved together to the West
West is where all days will someday end
Where the colours turn from grey to gold
And you can be with the friends
And light flakes the golden clouds above all
West is Mike and Susie
West is where I love
There we shall spend our final days of our lives
Tell the same old stories: Yeah well
At least we tried
Into the West, smiles on our faces, we'll go
Oh, yes, and our apologies to those
Who'll never really know the way
We're refugees, walking away from the life
That we've known and loved
Nothing to do or say, nowhere to stay
Now we are alone
We're refugees, carrying all we own
In brown bags, tied up with string
Nothing to think, it doesn't mean a thing
But we'll be happy on our own
West is Mike and Susie
West is where I love
West is refugees' home
Vluchtelingen
Noord was ergens jaren geleden en koud
IJs vergrendelde de harten van de mensen en maakte ze oud
Zuid was de geboorte van aangename landen, maar droog
Ik liep door de diepten van de wateren en speelde met mijn gedachten
Oost was de dageraad, tot leven komend in de gouden zon
De winden kwamen, zachtjes, verschillende hoofden werden één
In de zomer, hoewel augustus mensen lachten
We waren in vrede, en we juichten
We liepen alleen, soms hand in hand
Tussen de dunne lijnen die zee en zand markeren
Vriendelijk glimlachend
We begonnen te merken dat we vrij konden zijn
En we bewogen samen naar het westen
West is waar alle dagen ooit zullen eindigen
Waar de kleuren van grijs naar goud veranderen
En je kunt bij de vrienden zijn
En lichte vlokken de gouden wolken boven alles
West is Mike en Susie
West is waar ik van hou
Daar zullen we onze laatste dagen van ons leven doorbrengen
Vertel dezelfde oude verhalen: Ja, nou
In ieder geval hebben we het geprobeerd
Naar het westen, glimlachen op onze gezichten, zullen we gaan
Oh, ja, en onze excuses aan degenen
Die nooit echt de weg zullen weten
Wij zijn vluchtelingen, weg van het leven
Dat we gekend en liefgehad hebben
Niets te doen of te zeggen, nergens om te blijven
Nu zijn we alleen
Wij zijn vluchtelingen, alles wat we bezitten
In bruine tassen, vastgebonden met touw
Niets om over na te denken, het betekent niets
Maar we zullen gelukkig zijn op onze eigen manier
West is Mike en Susie
West is waar ik van hou
West is het thuis van de vluchtelingen