395px

Un Punto en el Cielo

Van Dik Hout

Stip Aan De Hemel

Nu eens niet naar de klote
Uit pure gewoonte
Gewoon omdat ik kreeg wat ik vroeg
De zoveelste laatste ronde
Daarvan komt het gedonder
Heeft me verbannen naar deze kroeg
Waar sluitingstijd helden
Zich aan komen melden
Voor de veldslag tot morgenvroeg

De rook in mijn ogen
Haalt geen traan meer naar boven
Want gedachten en een klank van een lach
Sinds ik die niet meer kan horen
Ben ik zo veel verloren
Ben ik ontwaakt uit de hemelse roes

Een stip aan de hemel spreidt onwennig zijn vleugels
Vliegt over de wolken de dag achterna
Hoog onaantastbaar
Vrij en onbedachtzaam
En zo mooi lief
Ik noem hem naar jou

Voor als je ooit dichterbij komt
Op de wind weer voorbij komt
Dan roep ik je naam lief
Dan zal ik daar staan

Muziek dreunt in mijn slapen
Ik sta een band aan te gapen
Waar ik de poster al jaren van ken
De zanger heeft niets te melden
Probeert wat te schelden
Schrikt eigenlijk zelf nog het hardts

Mijn beste bedoeling
Werd een nare bedoening
De hartchirurg met het roestige mes
Toont begrip voor uw lijden
Heeft het lef niet te snijden
Ontwijkt uw klachten met het grootste gemak

Ik wil niets meer gebruiken
Dus ik sleep me naar buiten
De ochtendzon
Doet wat ze moet

Een stip aan de hemel spreidt onwennig zijn vleugels
Vliegt over de wolken de dag achterna
Hoog onaantastbaar
Vrij en onbedachtzaam
En zo mooi lief
Ik noem hem naar jou

Voor als je ooit dichterbij komt
Op de wind weer voorbij komt
Dan roep ik je naam lief
Dan zal ik daar staan

Wees voor jezelf toch niet zo hard
Waarom til je altijd meer dan het gewicht
Stel jezelf niet zoveel vragen
Gun jezelf een beetje lucht
Een beetje licht

Net nu alles lijkt verloren
Nu ik weet dat ik je stem niet meer kan horen
Dan je gezicht je ogen je mond je haren
En dat een voor een die momenten
En ik alles en dan niets meer voor me kan halen

Als alles lijkt verdwenen in de mist
Voel ik de zon op mijn kleren
De tijd om te proberen
Achter te laten wat niet van mij meer is

Een stip aan de hemel spreidt onwennig zijn vleugels
Vliegt over de wolken de dag achterna
Hoog onaantastbaar
Vrij en onbedachtzaam
En zo mooi lief
Ik noem hem naar jou

Voor als je ooit dichterbij komt
Op de wind weer voorbij komt
Dan roep ik je naam lief
Dan zal ik daar staan

Un Punto en el Cielo

Ahora una vez no al carajo
Por pura costumbre
Simplemente porque obtuve lo que pedí
La enésima última ronda
De ahí viene el lío
Me ha desterrado a este bar
Donde los héroes de la hora de cierre
Se presentan
Para la batalla hasta la madrugada

El humo en mis ojos
Ya no saca lágrimas
Porque pensamientos y el sonido de una risa
Desde que no puedo escuchar
He perdido tanto
He despertado de la embriaguez celestial

Un punto en el cielo despliega torpemente sus alas
Vuela sobre las nubes siguiendo el día
Alto, intocable
Libre e inconsciente
Y tan hermoso, querido
Lo llamo como tú

Por si alguna vez te acercas
En el viento vuelves a pasar
Entonces llamaré tu nombre, querido
Allí estaré

La música retumba en mis sueños
Estoy mirando fijamente a una banda
De la que conozco el póster desde hace años
El cantante no tiene nada que decir
Intenta maldecir un poco
En realidad, se asusta a sí mismo aún más

Mi mejor intención
Se convirtió en una situación desagradable
El cirujano cardíaco con el bisturí oxidado
Muestra comprensión por tu sufrimiento
No tiene el coraje de operar
Evita tus quejas con gran facilidad

No quiero usar nada más
Así que me arrastro hacia afuera
El sol de la mañana
Hace lo que debe

Un punto en el cielo despliega torpemente sus alas
Vuela sobre las nubes siguiendo el día
Alto, intocable
Libre e inconsciente
Y tan hermoso, querido
Lo llamo como tú

Por si alguna vez te acercas
En el viento vuelves a pasar
Entonces llamaré tu nombre, querido
Allí estaré

No seas tan duro contigo mismo
¿Por qué siempre cargas más peso del necesario?
No te hagas tantas preguntas
Date un poco de aire
Un poco de luz

Justo cuando todo parece perdido
Ahora que sé que no puedo escuchar tu voz
Tu rostro, tus ojos, tu boca, tu cabello
Y uno por uno esos momentos
Y todo y luego nada más que puedo recordar

Cuando todo parece haber desaparecido en la niebla
Siento el sol en mi ropa
Es hora de intentar
Dejar atrás lo que ya no me pertenece

Un punto en el cielo despliega torpemente sus alas
Vuela sobre las nubes siguiendo el día
Alto, intocable
Libre e inconsciente
Y tan hermoso, querido
Lo llamo como tú

Por si alguna vez te acercas
En el viento vuelves a pasar
Entonces llamaré tu nombre, querido
Allí estaré

Escrita por: