Afwezig
's Avonds als ze uitrijdt met de ruiters in haar hoofd
zit ze in een regenjas voor het raam
en ze ziet de paarden in galop over het pad
en ze ziet de kooplui achter de muren van de stad
en ze is de hoofdman die voorop rijdt,
ze is de vrouw die in 't voorbijgaan lacht
en ze is de wegspringende steen onder de hoeven
en ze is de nacht die niet voorbij gaat,
geur van gras, van zweet en bloed, tot de telefoon gaat.
Haar zuster om te vragen of ze morgen
op de kinderen komt passen, ze zal zorgen
op tijd te zijn; is er iets?
Ben je ziek of ben je bezig,
je stem klinkt altijd zo afwezig.
Is er iets?
's Avonds als ze uitrijdt met de ruiters in haar hoofd
staart ze naar de lege winkelstraat
en ze volgt de paarden in galop over het pad,
ze nam niets mee zolang ze haar gitaar maar had
en ze was de speelman op het dorpsplein
en ze was het licht dat glinsterde in ogen,
in ogen van kinderen en op de messen van ongure types
en ze was de duiven op de daken
en ze was de valk die dook,
mooie benen
had ze ook.
Van een hele dag achter de kassa,
luiers, koekjes, kaas en chocopasta
automatisch slaat ze aan,
weinig ziek, altijd maar bezig,
wel meer en meer afwezig.
Is er iets?
's Avonds als ze uitrijdt met de ruiters in haar hoofd,
eet ze uit gewoonte een beschuit
en ze wacht de paarden op in draf over het pad,
vandaag zijn ze nerveuzer dan ooit
en ze dendert door de stille straten,
vertrapt de waardeloze jaren.
Ze gaat voluit en laat de teugels eindelijk vieren
en haar lach weerkaatst tegen de gevels,
als een spookverschijning lost ze op,
lost ze in de ochtendnevel op.
Mensen loeren door de etalage
zien een onverklaarbare ravage,
zoiets is geen kwajongenswerk,
waren er vreemde krachten bezig?
De caissière bleef,
bleef afwezig.
Is er iets?
Ausente
's Noches cuando sale con los jinetes en su cabeza
se sienta en un impermeable frente a la ventana
y ve los caballos galopando por el camino
y ve a los comerciantes detrás de los muros de la ciudad
y es la líder que va al frente,
es la mujer que sonríe de pasada
y es la piedra que salta bajo los cascos
y es la noche que no termina,
olor a pasto, a sudor y sangre, hasta que suena el teléfono.
Su hermana llama para preguntar si mañana
puede cuidar a los niños, se asegurará
de llegar a tiempo; ¿hay algo?
¿Estás enferma o ocupada,
tu voz siempre suena tan ausente?
¿Hay algo?
's Noches cuando sale con los jinetes en su cabeza
mira la calle comercial vacía
y sigue a los caballos galopando por el camino,
no llevó nada mientras tuviera su guitarra
y era la juglaresa en la plaza del pueblo
y era la luz que brillaba en los ojos,
en los ojos de los niños y en los cuchillos de tipos sospechosos
y era las palomas en los techos
y era el halcón que se lanzaba,
tenía también
hermosas piernas.
Después de un día entero en la caja registradora,
pañales, galletas, queso y pasta de chocolate
automáticamente se activa,
poco enferma, siempre ocupada,
cada vez más ausente.
¿Hay algo?
's Noches cuando sale con los jinetes en su cabeza,
come por costumbre una galleta
y espera a los caballos trotando por el camino,
hoy están más nerviosos que nunca
y atraviesa las calles silenciosas,
pisotea los años sin valor.
Va a toda velocidad y finalmente suelta las riendas
y su risa se refleja en las fachadas,
como una aparición fantasmal se desvanece,
se desvanece en la niebla matutina.
La gente mira por la vitrina
ve un desastre inexplicable,
esto no es obra de niños traviesos,
¿había fuerzas extrañas en juego?
La cajera se quedó,
se quedó ausente.
¿Hay algo?
Escrita por: Herman Van Veen / Rob Chrispijn